Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 366/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gliwicach oddalił skargę F. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia dokumentów.
W treści skargi kasacyjnej F. M. od w/w wyroku z dnia 4 lipca 2018 r. pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu II instancji, jednakże nie przedstawił żadnej argumentacji w tym przedmiocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm. - Ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o art. 61 § 3 Ppsa, Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa, jeżeli zachodzi przesłanka przewidziana ustawą. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W odniesieniu do zgłoszonego przez stronę skarżącą żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że strona w ogóle nie powołała się na przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa, nie przedstawiła też żadnej argumentacji, z której przesłanki te mogłyby wynikać. Skoro nie wiadomo, jakiego niebezpieczeństwa spodziewa się strona skarżąca, to brak jest też możliwości doszukiwania się uzasadnienia jej obaw w aktach sprawy. Oczekiwanie, że to Sąd z urzędu będzie poszukiwał okoliczności, które umożliwią skarżącemu skorzystanie z instytucji określonej art. 61 § 3 Ppsa, zwłaszcza w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, pozbawione jest podstawy prawnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być odpowiednio uzasadniony.
Zatem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia, w związku z czym wniosek ten podlegał oddaleniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.