Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II OSK 3303/14, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody Kujawsko-Pomorskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Bydgoszczy z dnia 4 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 402/14, uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę I. R. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia czynności techniczno-materialnej wymeldowania z miejsca pobytu stałego oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości.
Pismem z dnia 17 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) I. R. wniosła osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2015 r. r. podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).
Zgodnie z treścią art. 275 Ppsa, do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W myśl art. 276 Ppsa, do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 Ppsa. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 Ppsa). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę o wznowienie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 Ppsa).
A zatem skarga o wznowienie postępowania sądowego, w sytuacji, gdy do wznowienia właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 Ppsa (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie skarżąca sporządziła skargę o wznowienie postępowania osobiście. Nie spełnia ona zatem wymogu określonego w art. 175 Ppsa, bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika a skarżąca nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 Ppsa.
Z tych względów, skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.