Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżąca B. O. nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym albowiem zażalenie na postanowienie organu I instancji złożone zostało do organu odwoławczego w imieniu skarżącej bez stosownego pełnomocnictwa przez jej córki – R. O. i M. O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny nadmienił, że w świetle art. 33 k.p.a. za pełnomocnictwo do reprezentowania interesów skarżącej nie można, uznać upoważnienia dla wspomnianych osób z dnia [...] do uczestniczenia w imieniu B. O. w wizji lokalnej wyznaczonej na dzień [...] w sprawie wybudowanych obiektów blaszanych i dobudowanych do budynku nr [...] pomieszczeń warsztatu stolarskiego.
Zdaniem Sądu okoliczność ta stanowi naruszenie art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.i przemawia za odrzuceniem wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła B. O. zaskarżając je w całości i opierając skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca podniosła, że organy administracji konsekwentnie traktowały i uznawały córki skarżącej jako jej pełnomocników, o czym świadczy treść rozstrzygnięć obu instancji administracyjnych jak i fakt, iż wszelkie pisma i decyzje były im doręczane. W efekcie, jak wskazał autor kasacji, skarżąca została wprowadzona w błąd co do możliwości skutecznego jej reprezentowania. Nadto strona stwierdza, że przedłożyłaby pełnomocnictwo w wypadku wezwania przez organ do jego uzupełnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna została oparta na trafnym zarzucie.
Błędne zastosowanie art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wynika z tego, iż oceniając na wstępie dopuszczalność wniesionej skargi kasacyjnej skarżącej B. O., Sąd skupił się na kwestiach nie tyle procesowych co materialnoprawnych i z nich wywiódł podstawy do odrzucenia skargi.
Zważyć należy, iż badanie przez Sąd nieprawidłowości na etapie postępowania administracyjnego jest przedwczesne i nie może stanowić przesłanki odrzucenia skargi. Może natomiast stanowić skuteczną podstawę dla rozpoznania sprawy co do meritum.
W sprawie niniejszej mamy bowiem do czynienia z przypadkiem, kiedy z uwagi na wadliwe postępowanie organu skarżąca wbrew wskazanemu w zaskarżonym postanowieniu art. 33 k.p.a. nie została wezwana do przedstawienia pełnomocnictwa a z treści korespondencji między organami a skarżącą wynika, że jako pełnomocników strony traktowano jej córki. Skoro zatem organ nie żądał od skarżącej żadnego innego pełnomocnictwa dla swych córek, to nie można obciążać tym faktem samej strony już na etapie oceniania dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej.
Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało uwzględnić.