Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Z. i S. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 r. oddalającego skargę Z. C. i S. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. (data prezentaty) uczestnik postępowania Stowarzyszenie Zwykłe Inicjatywa Społeczna "[...]" z siedzibą w B. złożyło wniosek o sprecyzowanie powyższego wyroku, poprzez jednoznaczne określenie:
- - z jakich powodów NSA zastosował przepis § 12 ust. 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w sytuacji, w której od roku 2004 nie ma on takiej jednostki prawnej, więc w roku 2009 nie mógł mieć on zastosowania;
- - z jakich powodów NSA zastosował art. 48 ust 1 ustawy prawo budowlane w sytuacji, w której ustawa nie pozwalała na jego zastosowanie z uwagi na to, że realizowanie robót budowlanych pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ właściwy skutkuje koniecznością wdrożenia procedury, o której mowa w art. 49 b ustawy prawo budowlane;
- - z jakich powodów NSA odstąpił do zbadania najważniejszego zarzutu 5 skargi kasacyjnej mającego ogromny wpływ na wynik sprawy albowiem doszło do bezprawnego ograniczenia prawa własności i to na dodatek nieobowiązującym przepisem § 12 ust. 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 158 zdanie pierwsze p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości, co do jego treści.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 345). Niedopuszczalne jest natomiast w ramach tej instytucji domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia wyroku, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia wyroku nie może, bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych.
Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiącej w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1224/10, LEX nr 948926 oraz z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 698/10, LEX nr 1070396).
Takie też okoliczności zostały zgłoszone w rozpoznawanym wniosku o sprecyzowanie treści wyroku. Uczestnik postępowania w uzasadnieniu wniosku podjął nieuprawnioną polemikę ze stanowiskiem zawartym w prawomocnym wyroku. Nadto zaznaczyć należy, iż uszło uwadze wnioskodawcy, iż decyzja kontrolowana w niniejszym postępowaniu wydana była w trybie nadzwyczajnym. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na sposób sformułowania skargi kasacyjnej, gdyż brak jakiegokolwiek odniesienia do postępowania nadzwyczajnego z uwagi na dyspozycję art. 183 § 1 p.p.s.a. nie pozwolił na dokonanie oceny w zakresie stosowania przez organy wskazanego przepisu § 12 ust. 1 oraz brak zastosowania § 2 ust. 2 omawianego rozporządzenia.
Należy stwierdzić, że zarówno sentencja, jak i uzasadnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzą wątpliwości powodujących konieczność dokonania wykładni. W sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku w sposób jasny i czytelny wskazuje przyczyny oddalenia skargi kasacyjnej.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.