Uzasadnienie
WYROKIEM Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2008 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W SZCZECINIE ODDALIŁ SKARGĘ J. S. NA DECYZJĘ ZACHODNIOPOMORSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R. NR [...] W PRZEDMIOCIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W SPRAWIE ZŁEGO STANU TECHNICZNEGO OBIEKTU.
POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY SPRAWY:
POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W BIAŁOGARDZIE DECYZJĄ Z DNIA [...] LIPCA 2007 R., NR [...], NA PODSTAWIE ART. 104 I 105 § 1 K.P.A. ORAZ ART. 3 PKT 17, ART. 80 UST. 2 PKT 1 I 83 UST. 1 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE (DZ. U. Z 2006 R., NR 156, POZ. 1118 ZE ZM.) UMORZYŁ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZŁEGO STANU TECHNICZNEGO KOMINÓW I POKRYCIA DACHOWEGO BUDYNKU MIESZKALNYM W BIAŁOGARDZIE PRZY UL. KRÓLOWEJ JADWIGI 3.
W UZASADNIENIU DECYZJI ORGAN PODAŁ, ŻE PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA I PRZEPROWADZENIU OGLĘDZIN DECYZJĄ Z DNIA [...] MARCA 2006 R., NR [...] NAKAZANO WŁAŚCICIELOM TWORZĄCYM WSPÓLNOTĘ MIESZKANIOWĄ NIERUCHOMOŚCI PRZY WSKAZANEJ ULICY USUNIĘCIE STWIERDZONYCH NIEPRAWIDŁOWOŚCI. NA SKUTEK ODWOŁANIA J. S. WSTRZYMANO WYKONANIE WW. DECYZJI PRZEKAZUJĄC SPRAWĘ DO ZACHODNIOPOMORSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE, KTÓRY DECYZJĄ Z DNIA [...] CZERWCA 2006 R. UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W CZĘŚCI DOT. TERMINU JEJ WYKONANIA NATOMIAST W CZĘŚCI MERYTORYCZNEJ UTRZYMAŁ JĄ W MOCY. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W SZCZECINIE ROZPOZNAJĄC UCHYLIŁ POWYŻSZĄ DECYZJĘ ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W BIAŁOGARDZIE Z DNIA [...] MARCA 2006 R. PODSTAWĄ UCHYLENIA WW. DECYZJI BYŁY BŁĘDY FORMALNE, ZWIĄZANE GŁÓWNIE Z NIEPRAWIDŁOWOŚCIAMI W ZAWIADOMIENIU CZŁONKÓW WSPÓLNOTY BUDYNKU MIESZKALNEGO PRZY UL. [...].
W MIĘDZYCZASIE ZARZĄDCA NIERUCHOMOŚCI "[...] " S.C. BIAŁOGARD, PL. [...], WYKONAŁ NAKAZANE DECYZJĄ ZACHODNIOPOMORSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE Z DNIA [...] CZERWCA 2006 R. ROBOTY BUDOWLANE W POWYŻSZYM BUDYNKU MIESZKALNYM. W DNIU [...] LIPCA 2007 R. INSPEKTORZY NADZORU BUDOWLANEGO, PRZY WSPÓŁUDZIALE WŁAŚCICIELI BUDYNKU, DOKONALI OGLĘDZIN KOMINÓW I DACHU, STWIERDZAJĄC, ŻE NAKAZANE ROBOTY BUDOWLANE ZOSTAŁY WYKONANE PRAWIDŁOWO. WOBEC POWYŻSZEGO POWIATOWY INSPEKTOR, STWIERDZIŁ, ŻE W OBECNYM STANIE FAKTYCZNYM SPRAWY POSTĘPOWANIE WSZCZĘTE W SPRAWIE NIEWŁAŚCIWEGO STANU TECHNICZNEGO KOMINÓW I DACHU BUDYNKU STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE I DLATEGO NALEŻAŁ JE UMORZYĆ.
OD POWYŻSZEJ DECYZJI ODWOŁANIE ZŁOŻYŁ J. S. - WSPÓŁWŁAŚCICIEL NIERUCHOMOŚCI. ZDANIEM SKARŻĄCEGO SPRAWA ZOSTAŁA ZAKOŃCZONA PRAWOMOCNYM WYROKIEM WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W SZCZECINIE, A POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W BIAŁOGARDZIE PROWADZI POSTĘPOWANIE NIEUDOLNIE. ROBOTY REMONTOWE NIE ZOSTAŁY WYKONANE POPRAWNIE, NATOMIAST PRZEPROWADZONE W DNIU 3 LIPCA 2007 R. OGLĘDZINY BYŁY ZBĘDNE I STANOWIŁY "DEMONSTRACJĘ SIŁY", PONADTO SKARŻĄCY DODAŁ, ŻE NIE OTRZYMAŁ KOPII PROTOKOŁU TYCH OGLĘDZIN. SKARŻĄCY STWIERDZIŁ, IŻ OCZEKUJE PRZEPROWADZENIA PRZEZ ZACHODNIOPOMORSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE KONTROLI WYKONANEGO REMONTU DACHU ORAZ USTOSUNKOWANIA SIĘ DO JEGO ZARZUTÓW W STOSUNKU DO POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W BIAŁOGARDZIE ZAWARTYCH W PIŚMIE Z DNIA 26 CZERWCA 2007 R. ZACHODNIOPOMORSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE DECYZJĄ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R. NA PODSTAWIE ART. 138 § 1 PKT 1 I 105 § 1 K.P.A. ORAZ ART. 83 UST. 2 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE UTRZYMAŁ W MOCY ZASKARŻONĄ DECYZJĘ.
W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W SZCZECINIE NA WW. DECYZJĘ J. S. PODTRZYMAŁ ZAŻALENIE NA POSTĘPOWANIE POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W BIAŁOGARDZIE, ZARZUCAJĄC TEMU ORGANOWI FAŁSZOWANIE DOKUMENTÓW ORAZ UPORCZYWE PODAWANIE NIEPRAWDY.
ZACHODNIOPOMORSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W SZCZECINIE, W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, NIE ZNAJDUJĄC PODSTAW DO ZMIANY SWEGO STANOWISKA W SPRAWIE WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.
W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W SZCZECINIE PRZYTOCZYŁ BRZMIENIE ART. 105 § 1 KPA. STWIERDZIŁ, ŻE POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE STAJE SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE, MIĘDZY INNYMI, JEŻELI PRZESTAŁ ISTNIEĆ STAN FAKTYCZNY PODLEGAJĄCY UREGULOWANIU PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI W OPARCIU O KONKRETNY PRZEPIS, CO MIAŁO MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. PO SZCZEGÓŁOWYM OPISANIU PRZEBIEGU SPRAWY SĄD STWIERDZIŁ, IŻ ORGANY PRAWIDŁOWO UZNAŁY, ŻE W ZAISTNIAŁEJ SYTUACJI POSTĘPOWANIE W SPRAWIE STAŁO SIĘ BEZPRZEDMIOTOWE, PRZESTAŁ BOWIEM ISTNIEĆ STAN FAKTYCZNY PODLEGAJĄCY UREGULOWANIU W OPARCIU O KONKRETNY PRZEPIS PRAWA. INNYMI SŁOWY BĘDĄCE W ZŁYM STANIE TECHNICZNYM DACH I KOMINY ZOSTAŁY WYREMONTOWANE I NIE MA POTRZEBY NAKAZYWANIA USUWANIA STWIERDZONYCH NIEPRAWIDŁOWOŚCI NA PODSTAWIE PRZEPISU ART. 66 UST. 1 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWANE (DZ. U. Z 2006 R. NR 156, POZ. 1118 ZE ZM.).
OD POWYŻSZEGO WYROKU J. S. WNIÓSŁ SKARGĘ KASACYJNĄ ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I STWIERDZAJĄC, ŻE ORGANY NADZORU BUDOWLANEGO DZIAŁAŁY W SPOSÓB NIEWŁAŚCIWY. DOPROWADZIŁO TO DO NIEZBADANIA DO KOŃCA KWESTII, CZY REALIZACJA NAKAZU BUDOWLANEGO NASTĄPIŁA W PEŁNYM ZAKRESIE WG OPINII - ZALECEŃ BIEGŁEGO, GDYŻ STAN ZAGROŻENIA KONSTRUKCJI DACHU POZOSTAŁ JAK PRZED REMONTEM.
SKARŻĄCY WNIÓSŁ O ZWOLNIENIE Z KOSZTÓW POSTĘPOWANIA, Z UWAGI NA UTRZYMYWANIE SIĘ WYŁĄCZNIE Z NISKIEJ EMERYTURY. WNIÓSŁ O ODRZUCENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I JEGO UCHYLENIE. WNIÓSŁ RÓWNIEŻ O USTALENIE, ŻE NIEZBĘDNE JEST PRZEPROWADZENIE PRZEZ ORGAN NADZORU BUDOWLANEGO KONTROLI REALIZACJI REMONTU DACHU WG ZALECEŃ BIEGŁEGO DLA TEGO KONKRETNIE DACHU, KTÓRE TO ZALECENIA WYSZCZEGÓLNIONE SĄ JAKO NIEZBĘDNE DO LIKWIDACJI ZAGROŻENIA KONSTRUKCJI I BEZPIECZEŃSTWA POŻAROWEGO.
W UZASADNIENIU WNOSZĄCY SKARGĘ KASACYJNĄ WSKAZAŁ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY WYDAŁ WYROK SPRZECZNY ZE STANEM FAKTYCZNYM, GDYŻ POTRZEBY REMONTOWE SPORNEGO BUDYNKU ZOSTAŁY PRZEZ SKARŻĄCEGO WYKAZANE OPISEM WYDARZEŃ JAK RÓWNIEŻ BIEŻĄCĄ DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNĄ. SKARŻĄCY WSKAZAŁ, ŻE W PIŚMIE Z DNIA 7 PAŹDZIERNIKA 2008 R. PRZYPOMNIAŁ ZDARZENIA DOTYCZĄCE SPRAWY I DODATKOWO OMÓWIŁ JE NA ROZPRAWIE W DNIU 8 PAŹDZIERNIKA 2008 R. – WYKAZAŁ NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ NADZÓR BUDOWLANY.
WSKAZAŁ, ŻE JEST WŁAŚCICIELEM NIERUCHOMOŚCI I NAD JEGO MIESZKANIEM ZNAJDUJE SIĘ POŁOWA STRYCHU I POŁOWA DACHU. ZLECAJĄCY REMONT WSPÓŁWŁAŚCICIELE NIERUCHOMOŚCI, CZY TEŻ JEJ ADMINISTRATOR POMINĘLI GO W USTALENIACH Z WYKONAWCĄ DOTYCZĄCYCH REMONTU A OPINIA BIEGŁEGO ZNANA BYŁA KILKA MIESIĘCY PRZED ZAWARCIEM UMOWY Z WYKONAWCĄ. ZARZUCIŁ SĄDOWI I INSTANCJI NIEPOWIADOMIENIE GO O PRZEPROWADZONYCH CZYNNOŚCIACH KONTROLNYCH DNIA 22 LUTEGO 2007 R., KTÓRE WYNIKAŁY Z JEGO WYSTĄPIEŃ JAKO STRONY – WSPÓŁWŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI. PONADTO WEDŁUG OPINII BIEGŁEGO KROKWIE DACHU OZNACZONE JAKO 1, 2 I 3 NAD MIESZKANIEM SKARŻĄCEGO WINNY BYŁY ZOSTAĆ WYMIENIONE DLA BEZPIECZEŃSTWA KONSTRUKCJI DACHU. ŹLE ZOSTAŁA RÓWNIEŻ WYMIENIONA RURA ODPOWIETRZAJĄCA. PONADTO PRZED SĄDEM I INSTANCJI SKARŻĄCY WYKAZAŁ INNE LICZNE NIEPRAWIDŁOWOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY UWZGLĘDNIONE.
W SKIEROWANYM DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO PIŚMIE Z DNIA 29 STYCZNIA 2010 R. SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UMOŻLIWIENIE MU OSOBIŚCIE OMÓWIENIA SKARGI KASACYJNEJ.
NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
STOSOWNIE DO REGULACJI ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270), NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ I JEST ZWIĄZANY PODSTAWAMI W NIEJ ZAWARTYMI, Z URZĘDU MOŻE BRAĆ POD UWAGĘ JEDYNIE OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCE NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJĄ PRZESŁANKI NIEWAŻNOŚCI OKREŚLONE W ART. 183 § 2 POWOŁANEJ USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI, ZATEM NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWIĄZANY BYŁ GRANICAMI SKARGI KASACYJNEJ.
Stosownie do art. 174 pkt. 1 i 2 wskazanej ustawy, skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naruszenie prawa materialnego może przejawiać się w dwóch różnych formach tj. w postaci błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu określonego przepisu. Błędna wykładnia prawa polega na nieprawidłowym odczytaniu treści prawa, bądź na zastosowaniu prawa uchylonego. Niewłaściwe zastosowanie prawa może polegać na błędnej subsumcji, to jest podciągnięciu stanu faktycznego pod niewłaściwy przepis.
Odnośnie natomiast oceny zasadności wskazanych w skardze kasacyjnej zarzutów procesowych, przypomnieć należy, że nie każde naruszenie przepisów postępowania sądowego może stanowić podstawę kasacyjną, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem stawiając zarzut, należy wskazać, że gdyby nie doszło do naruszenia przepisów, to wyrok tego Sądu byłby odmienny.
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o szczególnym charakterze - i co za tym idzie - o szczególnych wymaganiach formalnych.
Przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej, wprowadzony art. 175 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi miał między innymi na celu zapewnienie temu środkowi odpowiedniego poziomu merytorycznego.
Treść art. 176 powołanej ustawy stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać pewne elementy konstrukcyjne, charakterystyczne tylko dla skargi kasacyjnej, które mają charakter materialny i których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy, co w konsekwencji prowadzi do niedopuszczalności kasacji i odrzucenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/4, ONSA i WSA 2004, nr 1, poz. 13).
Prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, powinna zawierać:
- - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
- - wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
- - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,
- - oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Skarga kasacyjna pozbawiona powyżej wymienionych elementów jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Braki skargi kasacyjnej w powyższym zakresie uniemożliwiają jej merytoryczne rozpoznanie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie może rozpoznawać sprawy, domyślając się jedynie intencji autora skargi, mając wątpliwości interpretacyjne co do podstaw zaskarżenia, jego zakresu i formułowanych wniosków.
Zarzuty skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie sprowadzają się do stwierdzenia, że organy nadzoru budowlanego działały w sposób niewłaściwy.
Doprowadziło to w ocenie skarżącego do niewyjaśnienia w sposób wyczerpujący zagadnienia "czy realizacja nakazu budowlanego nastąpiła w pełnym zakresie wg opinii - zaleceń biegłego, gdyż stan zagrożenia konstrukcji dachu pozostał jak przed remontem". Skarga kasacyjna J. S. nie zawiera zatem wskazania przepisów, których naruszenia, zdaniem skarżącego, dopuścił się Sąd pierwszej instancji. Ogólne sformułowanie takiego zarzutu w skardze kasacyjnej jest bowiem niewystarczające. Niewystarczające jest również powołanie się na "przypomnienie i omówienie" przez skarżącego w toku postępowania i na rozprawie zdarzeń dotyczących przebiegu sprawy. Nie jest to bowiem – wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze kasacyjnej – równoznaczne z wykazaniem naruszenia norm prawa materialnego przez organy nadzoru budowlanego.
Zauważyć bowiem wypada, że Sąd pierwszej instancji prowadzi postępowanie polegające na ocenie legalności działania organów administracji publicznej na podstawie konkretnych przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Aby zatem skutecznie podnieść zarzut naruszenia zasady prawa do sądu należy wykazać, że sąd naruszając ściśle określone przepisy prawa wydał orzeczenie, które nie da się pogodzić z porządkiem prawnym demokratycznego państwa prawnego oraz, że w wyniku naruszenia tych konkretnie wskazanych przepisów sąd nie zapewnił skarżącemu dostępu do drogi sądowej (por. wyrok NSA z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 678/08).
W związku z tym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że wskazane wyżej braki czynią w niniejszej sprawie skargę kasacyjną niedopuszczalną, Sąd nie może bowiem domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia. Stąd też brak powyższego elementu konstrukcyjnego nie pozwala traktować przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej podlegającej merytorycznemu rozpoznaniu. Inaczej mówiąc brak jednoznacznego określenia zarzutów skargi kasacyjnej powoduje, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.