Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 892/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę I. P. i Ł. B. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]i jednocześnie ustalono skarżącym opłatę legalizacyjną za budowę przydomowego odkrytego basenu o wym. 4,5m x 9,7m na działce nr ewid. [...] położonej w I., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, w wysokości 125 000 zł.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli I. P. i Ł. B., prawidłowo reprezentowani, zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż konieczność uiszczenia opłaty w kwocie 125 000 zł może spowodować znaczącą szkodę z uwagi na wysokość tej opłaty. Ponadto niewstrzymanie postanowienia doprowadzić może, w razie nieuiszczenia opłaty, do wydania nakazu rozbiórki obiektu. Skarżący podkreślili też, że iszczenie kwoty 125 000 zł niewątpliwie wpłynie na ich sytuację majątkową.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając złożony wniosek, zważył, co następuje: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, złożony w niniejszej sprawie, nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
Wniosek I. P. i Ł. B. nie zawierał jednak uzasadnienia, które w sposób dostateczny powoływałoby się na okoliczności mogące stanowić przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego w sprawie postanowienia Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie. Wskazali oni jedynie na bliżej niesprecyzowane niebezpieczeństwo wywołane koniecznością uiszczenia kwoty 125 000 zł, jednakże w żaden sposób nie wykazali oni wpływu jaki może mieć dokonanie nałożonej opłaty na ich sytuację majątkową. Wprawdzie niewątpliwie konieczność wydatkowania takiej kwoty mieć będzie wpływ na finanse skarżących, jednakże bez wskazania, jaka jest rzeczywista sytuacja majątkowa strony nie można dokonać pełnej oceny, czy w sprawie zaistnieje niebezpieczeństwo, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Nie będzie także przesłanką wstrzymania teoretyczna i hipotetyczna możliwość wydania nakazu rozbiórki obiektu w sytuacji nieziszczenia opłaty legalizacyjnej. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać bezpośrednio z zaskarżonego aktu i nie może mieć charakteru ewentualnego i wynikającego z aktu, który nie został jeszcze wydany.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.