Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2.10.2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 667/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...]. Wyrokiem tym stwierdzono także, iż zaskarżone w sprawie postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, a także zasądzono zwrot kosztów na rzecz D.B.
Od wyroku powyższego ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, prawidłowo reprezentowany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna winna być złożona, za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie termin do wystąpienia ze skargą kasacyjną upływał w dniu 23.12.2009 r. W tym dniu organ wysłał przesyłkę zawierającą środek zaskarżenia za pośrednictwem Urzędu Pocztowego Warszawa 54, co wynika z datownika na kopercie załączonej do akt sprawy. Przesyłka ta została zaadresowana bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, do którego wpłynęła w dniu 29.12.2009 r. (data na prezentacie).
Sąd ten przekazał wniesiony środek zaskarżenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 30.12.2009 r. Tę datę przyjąć więc należało za dzień wniesienia środka zaskarżenia, a co za tym idzie, stwierdzić trzeba, iż skarga kasacyjna Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska złożona została z uchybieniem ustawowego terminu, co powoduje konieczność jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.