Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 września 2013 r. (sygn. akt II SA/Łd 78/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi M. K. i S. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, oddalił skargę
S. K. i M. K., reprezentowani przez adw. M. T., w piśmie z 26 listopada 2013 r., wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku z 25 września 2013 r.
W piśmie z 16 lutego 2015 r. adw. M. T. wniosła o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wskazała, że M. K. i S. K. zmarli, na dowód czego załączyła poświadczone za zgodność z oryginałem kopie odpisów skróconych aktu zgonu. Ponadto, załączyła oświadczenie matki wnoszących skargę kasacyjną, że nie zamierza wstępować do toczącego się postępowania. Wskazała również, że siostra skarżących w rozmowie telefonicznej z pełnomocnikiem oświadczyła, że nie stawi się na terminie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ale odmówiła spotkania w celu podpisania oświadczenia, że nie zamierza popierać skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie ma podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Przedmiot niniejszego postępowania nie odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – czyli w przedmiocie, który nie odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłych skarżących.
W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
W niniejszej sprawie istnieje podstawa do obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3.
Zgodnie z art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Taki przypadek w niniejszej sprawie zaś nie zachodzi – jak już wskazano wyżej.
Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 43 p.p.s.a.: "W razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania". Zgodnie zaś z art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.: "Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku".
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 193, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.