Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 536/15, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. C. i M. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 709/13, w sprawie ze skargi B. C. i M. T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], [...] maja 2013 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz B. C. i M. T. solidarnie kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 16 maja 2016 r. (data prezentaty) B. C. wniósł o zwrot poniesionych kosztów postępowania w związku z prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r., wskazując na poniesione koszty postępowania: wpis od skargi kasacyjnej (1500 zł), opłata skarbowa za pełnomocnictwo (17 zł), opłata od wniosku o uzasadnienie wyroku (100 zł), wpisy od skargi (łącznie 3000 zł), wynagrodzenie dla radcy prawnego (2500 zł), udział pełnomocnika w rozprawie przed NSA (250 zł), koszty dojazdu (226 zł). Z treści powyższego pisma wynika, iż jest to wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 7 lipca 2016 r. (data nadania) M. T. i B. C. wystąpili z kolejnym wnioskiem o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (art. 157 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jednocześnie art. 193 p.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni, co w świetle art. 142 § 1 p.p.s.a. pociąga za sobą obowiązek doręczenia stronom takiego rozstrzygnięcia z urzędu.
Z powyższych unormowań wynika, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dla strony postępowania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminowi) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie - wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jej jeszcze doręczone. Okoliczność zaś, że strona poznała wydane rozstrzygnięcie bądź dzięki temu, że była obecna przy jego ogłoszeniu, bądź też w inny sposób dowiedziała się o jego treści, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnienia wyroku, który biegnie od daty jego doręczeniu z urzędu przez sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r. sygn. akt II OZ 917/08).
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, B. C. i M. T. odpis wyroku Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. z uzasadnieniem odebrali w dniu 10 czerwca 2016 r. Czternastodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku upływał im zatem w dniu 24 czerwca 2016 r. Powyższe oznacza, że zarówno pierwszy wniosek B. C. z dnia 16 maja 2016 r. o uzupełnienie wyroku jak i drugi wniosek w tym przedmiocie złożony przez oboje skarżących w dniu 7 lipca 2016 r. (data nadania) podlegają odrzuceniu. Pierwszy jako przedwczesny a drugi jako złożony po upływie terminu do jego wniesienia. Wyjaśnić przy tym należy, że mimo iż wykładnia językowa art. 157 § 1a p.p.s.a. nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, przyjąć należy, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładania celowościowa przepisu art. 157 § 1a p.p.s.a. Uwzględnić bowiem należy, że omawiany § 1a został dodany do art. 157 p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658).
Jak wynika zaś z uzasadnienia projektu ustawy (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji; opubl. www.sejm.gov.pl) obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje - jak wyjaśniono wyżej - zarówno zgłoszenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2229/14).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 157 § 1a p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.