Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II OSK 536/15, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wnioski B. C. i M. T. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OSK 536/15.
Pismem z dnia 11 października 2016 r. B. C. i M. T. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Jak stanowi art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na inne postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Nie ulega wątpliwości, że omawiany środek zaskarżenia służy wyłącznie weryfikacji wskazanych w ustawie orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych i stanowi katalog zamknięty. A contrario, na postanowienia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie nie przysługuje. Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne i ostateczne, gdyż stosownie do treści art. 168 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. - nie przysługują od nich środki odwoławcze.
Również w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Prawomocność tych postanowień oznacza zakończenie postępowania w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Skoro zatem na postanowienie NSA z dnia 29 września 2016 r. nie przysługują środki zaskarżenia, to zażalenie skarżących jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.