Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1419/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wydanym w trybie autokontroli (art. 179a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1419/21 w całości; w pkt 2 oddalił skargi; oraz w pkt 3 odstąpił od zasądzenia na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku z 26 września 2022 r. wniosło P. S.A. z siedzibą w T., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 września 2021 r., nr SKO.UL/41.7/342/2021/11753, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tychy z dnia 21 lipca 2021 r., nr 139/2021, o ustaleniu dla T. sp. z o.o. z siedzibą w W. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą "zmiana sposobu użytkowania 12-kondygnacyjnego budynku z przeznaczeniem na obiekt o funkcji mieszkalnej, biurowej i handlowo-usługowej na działkach nr [...],[...],[...] i [...] położonych przy ulicy [...] w T.".
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 577/23, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 9 czerwca 2023 r. P. S.A. z siedzibą w T. ponownie zawnioskowało o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie podlega uwzględnieniu.
W związku z tym, że aktualnie przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego jest kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony po wydanym przez ten Sąd postanowieniu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie znajduje zastosowanie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem dokonania zmiany jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie rozstrzygnięcie, zaistnienie którejś z przesłanek uzasadniających wstrzymanie lub też jej odpadnięcie (na obecny etapie postępowania sądowoadministracyjnego chodzi tu o przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Bez takiej zmiany okoliczności, tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Podstawą do zmiany nie jest natomiast kwestionowanie stanowiska zajętego przez sąd, wniosek strony o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być traktowany jak środek zaskarżenia takiego postanowienia, czy tak jak w niniejszej sprawie zaskarżonego wyroku i zaskarżonej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca kasacyjnie Spółka nie wykazała, by w niniejszej sprawie do takiej zmiany okoliczności, w rozumieniu art. 61 § 4 p.p.s.a., doszło. Wnosząca skargę kasacyjną, podobnie jak w poprzednim postępowaniu wpadkowym, mającym za przedmiot udzielenie ochrony tymczasowej, nie uprawdopodobniła, że w stosunku do niej zachodzą przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja przywołana obecnie w uzasadnieniu ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi w istocie powielenie argumentacji przedstawionej w pierwotnym wniosku, która została już oceniona przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 577/23. Na uwagę zasługuje, że wnioskodawca nie rozumie istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ argumentacja ponownego wniosku opiera się na kwestiach merytorycznych dotyczących oceny legalności zaskarżonej decyzji, a tego typu zarzuty nie mogą być w ogóle przedmiotem oceny na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu" przed rozpoznaniem merytorycznym skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Poza tym nie wystarczy samo przywołanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. że zaistnieją trudne do odwrócenia skutki i zaistnieje znaczna szkoda. Takowe należy wykazać w sposób konkretny, niemniej w tej sprawie strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy nie rozumie charakteru prawnego takiej decyzji, która sama w sobie nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, na co także wskazywał Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu z 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 577/23. W tych warunkach wnioskująca Spółka nie wykazała aby zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy w jakimkolwiek zakresie uprawniała do rozpoczęcia robót budowlanych lub umożliwiała użytkowanie obiektu w zakresie ustalonym w decyzji o warunkach zabudowy. Co do zasady także zmiana sposobu użytkowania wymaga w zależności od jego zakresu pozwolenia na budową (co wynika z art. 71 ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego) bądź dokonania zgłoszenia w trybie art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego).
A więc samo w sobie wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi podstawy do realizacji inwestycji, dlatego argument dotyczący "przeprowadzenia inwestycji budowlanej w sąsiedztwie Skarżącej kasacyjnie z naruszeniem przepisów prawa" nie stanowi podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie zachodzą podstawy do zastosowania art. 61 § 4 p.p.s.a. i zmiany dotychczasowego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.