Uzasadnienie
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżących M. O. i S. O. oświadczył, że cofa wniesioną skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 3 września 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 664/15, którym oddalono skargę skarżących na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] maja 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Stwierdził, że przyczyną cofnięcia skargi kasacyjnej jest fakt, że skarżący wykonali nałożony na nich obowiązek wynikający ze skarżonej decyzji i rozebrali wiatę.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a, powołane przepisy mają odpowiednie zastosowanie również do postępowania ze skargi kasacyjnej.
NSA uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi kasacyjnej, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne.