Uzasadnienie
II OSK 611 / 10
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę H. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2009 r., którą to decyzją nakazano skarżącemu, właścicielowi budynku mieszkalnego, stanowiącego jego własność, opróżnienie tego budynku i wyłączenie go w całości z użytkowania oraz umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zakazie jego użytkowania i wykonanie doraźnego zabezpieczenia budynku.
Wnioskiem z dnia 18 listopada 2010 r. H. B. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem przez niego skargi kasacyjnej do czasu prawomocnego zakończenia się sprawy przed Sądem Okręgowym w Koninie sygn. akt [...]/10, dotyczącej "niedopuszczalnego przeprowadzenia kontroli stanu technicznego przez inspektorów nadzoru budowlanego tj. o czyn z art. 23 i 24 k.c."
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na okoliczności przeprowadzenia kontroli oraz jego stosunki z sąsiadami. Do wniosku załączył także kopię pozwu skierowanego do Sądu Okręgowego w Koninie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Treść powyższego przepisu wskazuje, więc na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
W warunkach rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, iż taki związek istnieje pomiędzy sprawą sądową w przedmiocie skargi na decyzję nakazującą opróżnienie w całości budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, a sprawą przed sądem powszechnym w przedmiocie naruszenia dóbr osobistych.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.