Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 751/15, po rozpoznaniu zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 897/15 uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 897/15 oddalił skargę P. G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. G., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku powołał się na trudną sytuację finansową, będącą skutkiem kryzysu w branży przewozowej. Zwrócił uwagę, że działalność w zakresie przewozu drogowego stanowi jego jedyne źródło dochodu. Zdaniem skarżącego, konsekwencje wyegzekwowania nałożonej kary w kwocie 12.569,70 zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot kwoty, może nie przywrócić stanu poprzedniego. Prowadzona przez skarżącego działalność wymaga systematycznych nakładów finansowych (wydatki na paliwo, ubezpieczenie, przeglądy techniczne).
Wyegzekwowanie nałożonej kary uniemożliwi mu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. W takiej sytuacji może dojść do ograniczenia działalności, co może zagrozić płynności finansowej firmy i w konsekwencji doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości, bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie natomiast do art. 61 § 6 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym mu przez art. 1 pkt 20 w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OZ 751/15 po rozpoznaniu zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 897/15 uchylił zaskarżone postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Istotnym dla rozpoznawanego nowego wniosku o wstrzymanie jest to, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2015 r., oddalający skargę P. G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na przewoźnika, z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną nie jest prawomocny. Uwzględniając powyższe orzeczenia oraz przedstawione wyżej nowe brzmienie art. 61 § 6 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny (art. 61 § 3 P.p.s.a.) rozciągają się również na postępowanie przed Sądem drugiej instancji.
Konkluzja ta wynika wprost z powyżej cytowanego brzmienia art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 480/16). Oznacza to, że w nowym stanie prawnym utraciła swoją aktualność zasada prawna wyrażona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, zgodnie z którą "w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) w związku z art. 193, tej ustawy".
Tym samym ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, skoro wykonanie zaskarżonej decyzji o wymierzeniu kary administracyjnej pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2015 r. Skarżący dalej bowiem korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
- - ---------------------- 2 3