Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 2312/12 odrzucił skargę [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie Sąd zwrócił skarżącej Spółce uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że po wniesieniu do Sądu skargi pełnomocnik skarżącej Spółki [...] został wezwany do uzupełnienia braku formalnego - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi w celu wykazania, że osoby udzielające pełnomocnictwa (J. B. i W. B.) są uprawnione do reprezentowania skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki po dwukrotnym awizowaniu w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w dniu [...] października 2012 r. (k. 21). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi upłynął więc w dniu [...] października 2012 r. W powyższym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Uznając zatem, że w niniejszej sprawie nie zostały usunięte braki formalne skargi poprzez wykazanie osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej spółki oraz sposobu jej reprezentacji, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów Sąd postanowił w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna w W., reprezentowana przez radcę prawnego, podniosła zarzut naruszenia przepisu art. 73 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wskutek doręczenia zastępczego pismo Sądu z dnia [...] października 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] października 2012 r., podczas gdy brak jest przesłanek do zastosowania przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a., gdyż doręczyciel nie dokonał (nie mógł dokonać) skutecznego pozostawienia zawiadomienia o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przesyłka kierowana do skarżącej została zaadresowana bez wskazania firmy spółki, poprzestano bowiem jedynie na wpisaniu imienia i nazwiska pełnomocnika, nazwy ulicy wraz z numerem porządkowym oraz nazwy miejscowości z kodem pocztowym. Z adnotacji zamieszczonej na przesyłce wynika, że "biuro było zamknięte", a zatem zawiadomienie o przesyłce zostawiono w drzwiach adresata. W ocenie skarżącej Spółki nie można w niniejszej sprawie uznać za skuteczne tak pozostawione zawiadomienie, jest to bowiem budynek biurowy wynajmowany przez wiele podmiotów, a zatem nie są to "drzwi adresata", tym samym nie może też być uznane za trwałe pozostawienie zawiadomienia w drzwiach takiego budynku. Brak było zatem możliwości przyjęcia, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Powyższe potwierdza też przyjęty przez Sąd sposób doręczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia.
Zamieszczenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacji "Biurowiec: proszę podać nazwę firmy" skutkowało ponownym wysłaniem przez Sąd postanowienia, które po prawidłowym zaadresowaniu koperty zostało przez pełnomocnika Spółki odebrane.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu.
Stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy upoważniały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do tego by uznać, iż zachodzą przesłanki uprawniające do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Wskazany przez autora skargi kasacyjnej przepis art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje tryb doręczenia zastępczego, który stosuje się w razie niemożności dokonania doręczenia przy zastosowaniu trybu zwykłego (art.
69) oraz trybu określonego w art. 72 tej ustawy. Tryb określony przepisem art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polega na pozostawieniu zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awiza) w miejscu zamieszkania adresata (umieszczenie w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe). Doręczenie zaś uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, przez który pismo było złożone w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy.
W niniejszej sprawie na kopercie skierowanej do pełnomocnika skarżącej Spółki, a następnie zwróconej na skutek niepodjęcia korespondencji, wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana, a przesyłki tej nie doręczono poprzez tzw. doręczenie właściwe, ani zastępcze, a pozostawiono ją w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie pozostawiono w drzwiach adresata. W tej sytuacji ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki przez awizo ciąży na skarżącej. Zatem kwestionując fakt pozostawienia stosownego zawiadomienia w drzwiach biura przez pracownika poczty skarżąca winna wskazać takie okoliczności, które wzbudziłyby wątpliwości sądu w tym zakresie. Brak powyższego skutkuje przyjęciem, stosownie do treści art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że doręczenie przesyłki zostało dokonane skutecznie.
W tym miejscu należy podkreślić, że przesyłki sądowe w niniejszej sprawie kierowane były do pełnomocnika Spółki na adres do korespondencji wskazany w skardze oraz w pełnomocnictwie. Należy zatem zauważyć, że określając stronę skarżącą w skardze podano nazwę Spółki, imię i nazwisko pełnomocnika reprezentującego Spółkę oraz adres do doręczeń: "ul. [...],[...] W.". Podobny zapis znajdował się w udzielonym przez Spółkę pełnomocnictwie (k. 9). Wobec powyższego skierowanie przez Sąd przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych na adres pełnomocnika Spółki wskazany w skardze było prawidłowe i zgodne z tak wyrażoną intencją strony skarżącej. Nie sposób oczekiwać od Sądu, by weryfikował informacje adresowe podane przez stronę należycie dbającą o własne interesy.
Stwierdzić zatem należy, że okoliczności rozpoznawanej sprawy odpowiadają dyspozycji powołanego art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem Sąd I instancji mógł zastosować fikcję prawną doręczenia, o której mowa w § 4 tego artykułu i następnie - wobec stwierdzenia, że braki formalne nie zostały uzupełnione - odrzucić skargę.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.