Uzasadnienie
II OSK 717 / 13
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółki Wodnej [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie na podstawie art. 123 K.p.a. w związku z art. 18 i art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) stwierdził brak podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego celem wyegzekwowania obowiązku rozbiórki wodociągu wiejskiego w B. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Jak wskazał organ decyzją z dnia [...] czerwca 1996 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w Gorlicach nakazał Spółce Wodnej w B. rozbiórkę wybudowanego samowolnie wodociągu wiejskiego. Decyzję tę utrzymał w mocy Wojewoda Nowosądecki decyzją z dnia [...] lipca 1996 r. Następnie upomnieniem z dnia 6 lipca 2009 r. organ egzekucyjny wezwał Spółkę do wykonania ww. obowiązku. W dniu 12 sierpnia 2009 r. organ wystawił tytuł wykonawczy.
Następnie w dniu 15 października 2009 r. organ wstrzymał prowadzone postępowanie egzekucyjne do dnia 1 maja 2010 r., a w dniu 11 czerwca 2010 r., utrzymanym w mocy przez organ II instancji postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., nałożył na zobowiązaną grzywnę celem przymuszenia. Kolejnym postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. organ wstrzymał postępowanie egzekucyjne do dnia 31 października 2010 r. W dniu 31 marca 2011 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął ponowny wniosek Spółki Wodnej B. o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Zdaniem organu w sprawie nie zachodził szczególny przypadek uzasadniający wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Co prawda w sprawie dwukrotnie wstrzymywano prowadzone postępowanie egzekucyjne z uwagi na istnienie w obrocie prawnym decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Gorlicach z dnia [...] sierpnia 1998 r. o udzieleniu Spółce Wodnej B. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego wodociągu, utrzymanej w mocy decyzją Wojewody Nowosądeckiego z dnia [...] września 1998 r., jednakże nieważność tej ostatniej została stwierdzona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2010 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2010 r. Wniesienie przez Spółkę Wodną B. skargi na tę decyzję nie uzasadniło wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego dotyczącego wyegzekwowania obowiązku rozbiórki wodociągu wiejskiego. Nadto, organ wskazał, iż nieprawomocnym wyrokiem z dnia 8 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 2517/10) skargę tę oddalił.
Na skutek zażalenia złożonego przez Spółkę Wodną B., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji, podzielając pogląd, że w sprawie nie zachodzą nadzwyczajne okoliczności. Nie stanowi ich także wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2011 r.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła Spółka Wodna B., zarzucając jej brak oceny prawidłowości wydanej decyzji rozbiórkowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Oddalając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie naruszają przepisów obowiązującego prawa. Wskazując na podstawę prawną ich wydania (art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), Sąd stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącej okoliczność wniesienia przez nią skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2011 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2517/10) nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku w rozumieniu art. 23 § 6 ww. ustawy, tj. nie uzasadnia wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Nie jest to, bowiem okoliczność mająca charakter wyjątkowy, na który strona nie miała wpływu i który jest niezależny od sposobu jej postępowania. Tytuł wykonawczy wystawiono na podstawie ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Gorlicach z dnia [...] czerwca 1996 r. nakazującej skarżącej Spółce dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego wodociągu wiejskiego w B. Charakter rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych jest uznaniowy co oznacza, że organ nadzoru może, ale nie musi, wstrzymać czynności egzekucyjnych nawet w przypadku stwierdzenia istnienia przesłanek uzasadniających to wstrzymanie.
Okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego muszą mieć charakter wyjątkowy. Odmawiając wstrzymania czynności egzekucyjnych, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przekroczył granic uznania administracyjnego.
Wskazując na wyżej przytoczone okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Spółka Wodna B. w B., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegające na błędnym ustaleniu, że w opisanym stanie faktycznym sprawy nie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, a także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W uzasadnieniu kasacji skarżąca wskazała na wadliwość ustaleń faktycznych, pozostających przy tym w sprzeczności z art. 37 ust. 1 pkt 2 i art. 42 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1974 r. Prawa budowlanego (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Nadto skarżąca przyznała, że sam fakt wniesienia skargi kasacyjnej mającej na celu ocenę zgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie uzasadnia wstrzymania postępowania egzekucyjnego, bowiem nie jest to okoliczność mającą charakter wyjątkowy. O przesłance wyjątkowości przesądzają jednak argumenty i okoliczności podnoszone w skardze kasacyjnej. Jak podkreśliła skarżąca, przedmiotowy wodociąg nie jest inwestycją prywatną, lecz służy miejscowemu społeczeństwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
Oceniając wniesioną w sprawie skargę kasacyjną w granicach określonych art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, podkreślić należało, iż przedmiot niniejszej kontroli sądowoadministracyjnej stanowiło postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące wstrzymania jego prowadzenia. Kwestionowanie, zatem na tym etapie postępowania legalności decyzji wydanej w innym postępowaniu administracyjnym i będącej przedmiotem innej sprawy sądowoadministracyjnej, a do takiej wyraźnie nawiązuje autor niniejszej kasacji, wskazując na kasację złożoną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2011 r., pozostawało bez znaczenia dla oceny legalności ocenianego w sprawie postanowienia.
Odnosząc się do postawionego w kasacji zarzutu naruszenia art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stwierdzić trzeba, iż nie wykazano, aby w niniejszej sprawie miał miejsce szczególnie uzasadniony przypadek, który pozwalałby na wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Co istotne, autor kasacji wprost w jej treści podzielił twierdzenia prezentowane przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku, iż fakt złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 września 2011 r. nie świadczył o spełnieniu warunku z art. 23 § 6 ww. ustawy. Nie podjął on tym samym skutecznej polemiki ze stanowiskiem w nim zaprezentowanym, ale go zaaprobował.
Po drugie, nawet fakt, iż wodociąg służy znacznej liczbie osób, nie może przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji administracyjnej, której legalność nie została podważona, szczególnie uwzględniając okres, jaki upłynął od wydania tej decyzji do wydania kontrolowanych w sprawie postanowień oraz zastosowany wobec zobowiązanego środek egzekucyjny. Z tych też przyczyn, podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 23 § 6 ww. ustawy pozostawał niezasadny.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił wniesioną kasację.
Końcowo zauważyć trzeba, iż zgodnie ze statutem Spółki Wodnej zamieszczonym w aktach niniejszego postępowania siedzibą "Spółki Wodnej B." jest wieś B. Z tego też powodu wskazywana przez Sąd pierwszej instancji jako siedziba Spółki miejscowość B. (właściwy miejscowo Urząd Pocztowy) stanowiła oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i 3 P.p.s.a., o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w punkcie 1 -wszym niniejszego wyroku.