Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1818/11. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 17 czerwca nr PA II b-2961/2405/11 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.
W dniu 26 września 2013 r. r.pr. M. S., działając w imieniu Komendanta Głównego Policji, złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2013 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania. Pełnomocnik podniósł, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 9 marca 2012 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.
Stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Bezsporne jest, że uczestnik postępowania kasacyjnego – Komendant Główny Policji poniósł w tym postępowaniu jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego go radcy prawnego, którego czynności polegały na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 9 marca 2012 r. oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 7 sierpnia 2013 r. Strona złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. uzupełnił wyrok z dnia 20 lipca 2012 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego przez M. K. na rzecz Komendanta Głównego Policji.
W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia.