Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 287/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej WSA albo sąd I instancji) w pkt I oddalił skargę Mariana Rutkowskiego (dalej skarżący) na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] lutego 2017 r.), wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego oraz w pkt II przyznał od Skarbu Państwa - kasy WSA na rzecz ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika z urzędu kwotę 590,40 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Postępowanie egzekucyjne toczy się niezależnie od zupełnie odrębnego od niego postępowania, którego celem jest dokonanie weryfikacji zgodności z prawem zaskarżonego aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej. Jedynie w wyjątkowych wypadkach, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., ustawodawca zadecydował, ażeby jedno z tych postępowań wywierało wpływ na dopuszczalność prowadzenia drugiego z nich.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r. nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] lutego 2017 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bolesławcu z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], nakazującej mu rozbiórkę budynku gospodarczego, znajdującego się na działce nr [...], przy ul. [...], wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie został jednakże w jakikolwiek sposób uzasadniony. Rozpoznając ten wniosek, WSA nie miał wiedzy jakie, zdaniem skarżącego, okoliczności przemawiałyby za udzieleniem mu ochrony tymczasowej, a tym samym za uczynieniem wyjątku od zasady, stosownie do której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu albo czynności.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, potwierdzona faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego, nie wykazał, że w jego przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie skonkretyzował bowiem jaką szkodę mógłby ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.