Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 746/14, Naczelny Sądu Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2013r. sygn. akt VII SA/Wa 1068/13, uchylił zaskarżony wyrok, uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], znak [...] oraz zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz D. M. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. D. M. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych, które nie zostały opłacone w części ani w całości.
Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. D. M. cofnął ww. wniosek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.