Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 października 2019 r., sygn. II SA/Gl 828/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji), po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2019 r. sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (dalej: SKO w B.) z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w przedmiocie urządzeń zapobiegających szkodom, oddalił skargę.
W "skardze" Gmina C. (dalej: skarżącą kasacyjnie) zaskarżyła w całości wyrok Sądu I instancji.
Sądowi I instancji zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- 1) art. 153 p.p.s.a. przez uznanie, że zachodzi związanie Sądu oceną prawną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 października 2018 r., sygn. II OSK 1021/18, bowiem sądy poprzednio rozpoznające sprawę miały w polu widzenia przesłankę wznowienia postępowania podniesioną przez skarżącą we wniosku o wznowienie, mimo że opracowanie inż. P. J. w chwili rozpatrywania sprawy przed WSA nie istniało, a przez NSA nie zostało wzięte pod uwagę z uwagi na to, że stanowi okoliczność powstałą po wydaniu zaskarżonego wyroku.
- 2) art. 183 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, że pomimo związania zarzutami skargi kasacyjnej, sąd przy rozpoznaniu sprawy może z urzędu wziąć pod uwagę okoliczności istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi podejmującemu rozstrzygnięcie,
- 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.), wobec jego niezastosowania i przyjęcie, że opracowanie sporządzone przez inż. P. J. nie ujawniło istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych,
- 4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 78 § 1 oraz 80 k.p.a. wobec jego niezastosowania, przez co została naruszona zasada prawdy obiektywnej i nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia, czy w sprawie rzeczywiście wystąpiła nowa okoliczność nieznana wcześniej organowi, z której wynika, że budowa nakazanych decyzją urządzeń nie spełni funkcji zabezpieczającej przed zalaniem nieruchomości sąsiedniej.
Mając powyższe na uwadze, wniesiono:
- 1) na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a., o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach,
- 2) na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r,. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta U. z [...] kwietnia 2017 r., [...] w przedmiocie nakazania właścicielowi gruntów, Gminie C., wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom,
- 3) na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a., o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca, na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a., zrzekła się przeprowadzenia rozprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku przyjął, że zachodzi związanie tego Sądu oceną prawną dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 października 2018 r., sygn. II OSK 1021/18, bowiem decyzja SKO w B. z [...] lipca 2017 r. została dwukrotnie poddana sądowej kontroli, a sądy poprzednio rozpoznające sprawę miały w polu widzenia przesłankę wznowienia postępowania podniesioną przez skarżącą we wniosku o wznowienie. Skarżąca kasacyjnie zwraca uwagę, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalający skargę na decyzję SKO w B. z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie urządzeń zapobiegających szkodom został wydany w dniu [...] grudnia 2017 r., a skarga od powyższego wyroku została przez skarżącą, Gminę C., wniesiona w dniu [...] lutego 2018 r. Opracowanie zaś ustalające możliwości techniczno-prawne realizacji zadania pn. "Wykonanie projekt pięciu przepustów żelbetowych pod koroną drogi ul. [...] w C. z odprowadzeniem wód do B." autorstwa inż.
P. J., ujawniające istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji, jednak były nieznane organowi, wskazujące na to, że budowa nakazanych w decyzji Burmistrza Miasta U. urządzeń zapobiegających szkodom, tj. pięciu przepustów żelbetowych prefabrykowanych o określonych parametrach oraz rowu ze ścianami pionowymi z elementów żelbetowych prefabrykowanych z pionowymi blokami nie spełni funkcji zabezpieczającej polegającej na obniżeniu rzędnej zwierciadła wody na terenie działki [...], należącej do uczestnika, Zakładu Przetwórstwa Mięsnego "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G., zostało sporządzone w czerwcu 2018 r. Argumenty przemawiające za wznowieniem postępowania nie mogły zatem zostać podniesione przez skarżącą na etapie wnoszenia wcześniejszych skarg.
Zdaniem skarżącej kasacyjnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, dokonując kontroli decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r. oraz Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę od tego wyroku nie mogły mieć w polu widzenia przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wskazanej przez skarżącą we wniosku o wznowienie z [...] lipca 2018 r. Co prawda skarżąca Gmina przedłożyła Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, pismem z [...] października 2018 r., opracowanie ustalające możliwości techniczno-prawne realizacji zadania inż. P. J., jednak Naczelny Sąd Administracyjny nie wziął opracowania pod uwagę, gdyż zdaniem NSA bez znaczenia pozostają okoliczności, które powstały po wydaniu zaskarżonego wyroku i jako takie nie mogły być uwzględnione przez Sąd pierwszej instancji.
Według skarżącej kasacyjnie, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając w sprawie o sygn. II OSK 1021/18, nie wziął jednak pod uwagę opracowania inż. P. J., co wyraźnie wskazano w uzasadnieniu wyroku, zatem możliwość korzystania z postępowania nadzwyczajnego, jakim jest wznowienie postępowania, jest możliwa gdyż wskazana przez skarżącą Gminę przyczyna wznowienia nie była wcześniej zbadane przez Sąd w toku rozpoznawania sprawy.
Zdaniem skarżącej kasacyjnie, Sąd I instancji, podobnie jak i organ administracji błędnie uznały, że opracowanie sporządzone przez inż. P. J. nie ujawniło istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych.
Skarżąca kasacyjnie podnosi, że prawdą jest, że okoliczność kolizji projektowanych urządzeń z podziemną infrastrukturą techniczną – kanałem ciepłowniczym, kanalizacją deszczową, siecią kablową wysokiego napięcia, była wcześniej znana, jednak skarżąca Gmina nie wskazuje tej okoliczności jako przesłanki wznowienia postępowania. Nową nieznaną okolicznością, o której mowa w opracowaniu ustalającym możliwości techniczno-prawne realizacji zadania "Wykonanie projekt pięciu przepustów żelbetowych pod koroną drogi ul. [...] w C. z odprowadzeniem wód do B." autorstwa inż. P. J., jest to, że nakazany decyzją Burmistrza Miasta U. rów o długości 70 m nie zapewni odprowadzenia wód do rzeki B., ani jakiegokolwiek innego odbiornika, z tego względu, że aby rów pełnił swoją rolę jego długość musiałaby wynosić 113,23 m i rów ten koliduje bezpośrednio z kanałem odprowadzającym do rzeki B. wody opadowe i roztopowe, co zdaniem autora projektu dyskwalifikuje realizację przedmiotowego zadania w zakresie nakazanym decyzją.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zakład Przetwórstwa Mięsnego "[...]" sp. z o.o. w restrukturyzacji z siedzibą w G. wniósł o:
- 1. oddalenie skargi kasacyjnej Gminy C. w całości;
- 2. oddalenie w całości wniosku Gminy C. o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta U. z [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie nakazania właścicielowi gruntów Gminie C. wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, ewentualnie zaś o odmowę w całości wstrzymania wykonania wskazanej wyżej decyzji SKO w B.;
- 3. rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym;
- 4. rozpoznanie skargi kasacyjnej poza kolejnością wpływu (wniosek w tym przedmiocie stanowi załącznik do niniejszej odpowiedzi na skargę kasacyjną);
- 5. zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa przez radcę prawnego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z treścią art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Wszystkie podniesione zarzuty skargi kasacyjnej nie podważyły trafności rozstrzygnięcia Sądu I instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest bowiem podstaw do podzielenia zarzutów skargi kasacyjnej.
Pomimo sformułowania w skardze kasacyjnej zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, sedno sprawy sprowadza się do oceny, czy zaistniały podstawy do oddalenia skargi Gminy C. na decyzję SKO w B. z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w przedmiocie urządzeń zapobiegających szkodom.
Nie jest zasadny zarzut przedstawiony w pkt 1 skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 153 p.p.s.a. Ma rację Sąd I instancji, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, jak również Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się co do zgodności z prawem decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/GI 876/17, oddalił skargę Gminy C., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 października 2018 r., sygn. II OSK 1021/18, oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Jak wynika z treści art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest stanowisko, że w pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (wyrok NSA z 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 2101/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie. Jedynie w przypadku, gdy ulegnie zmianie podstawa prawna danego stosunku prawnego lub gdy zmienią się okoliczności faktyczne, będziemy mieli do czynienia z nową sprawą, do której zasada z art. 153 p.p.s.a. nie będzie miała już zastosowania (por. wyrok NSA z 16 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 550/11, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oddziaływaniem art. 153 p.p.s.a. objęte jest przede wszystkim przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a., oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok NSA z 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając skargę na decyzję SKO w B. z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w przedmiocie urządzeń zapobiegających szkodom, był związany oceną prawną, czyli wykładnią przepisów prawa dokonaną przez ten Sąd w poprzednim wyroku z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17.
Sąd I instancji wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wydając wyrok z 8 grudnia 2017 r., w sprawie sygn. II SA/Gl 876/17, i dokonując kontroli decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r., miał w polu widzenia przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, albowiem nie był związany granicami skargi. Opinia inż. P. J. nie ujawnia żadnych nowych okoliczności w sprawie, gdyż okoliczność obejmująca zaleganie na trasie projektowanego odprowadzania wody opadowej i roztopowej sieci kablowych była wcześniej znana. Kwestie, na które zwrócono uwagę w opinii inż. P. J., były ocenione w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17, który stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu, że inwestycji nie można przeprowadzić z uwagi na istniejące tam instalacje, np. elektryczną. Rzeczą wykonawcy będzie zrealizowanie robót w ten sposób, by doprowadzić do stanu zgodnego z Prawem wodnym, bowiem tego tylko dotyczy niniejsze postępowanie i nie ma możliwości, by sprawę oceniać szerzej, poza kompetencjami organów, np. w zakresie prawidłowości posadowienia linii energetycznej, wodociągowej itp. oraz konieczności ich przeniesienia.
Właściwy organ może orzec jedynie w zakresie dozwolonym przez art. 29 ust. 3 p.w., co uczyniono. Wojewódzki Sąd Administracji w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17 dodatkowo wyjaśnił, że zarzuty skargi nie mogły być uwzględnione, gdyż albo sprzeciwiają się prawomocnemu ww. wyrokowi tut. Sądu, albo pomijają część dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, albo też w sposób nieuprawniony ingerują w opinię rzeczoznawcy, pomimo braku posiadania wiadomości specjalnych przez autora tychże zarzutów.
NSA w wyroku z 30 października 2018 r., sygn. II OSK 1021/18, wyjaśnił, że pełnomocnik Gminy podtrzymał także argument o kolizji zabezpieczeń z podziemną infrastrukturą techniczną, według niego przemawiającą "za analizą wariantową obniżenia poziomu zwierciadła wody powodziowej przy uwzględnieniu ekonomicznych i techniczno-organizacyjnych kryteriów". W związku z tym w kolejnym fragmencie uzasadnienia skargi kasacyjnej pełnomocnik wyraził pogląd o konieczności zlecenia sporządzenia bądź opinii uzupełniającej, bądź opinii innego biegłego z zakresu hydrotechniki.
Ma rację Sąd I instancji, wskazując na str. 5-6 uzasadnienia wyroku, że przy podejmowaniu decyzji z [...] lipca 2017 r. okoliczności te były w polu widzenia organów, co znalazło także odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2018 r., sygn. II OSK 1021/18. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo podzielił stanowisko organu, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła nowa okoliczność, nieznana organowi w dniu podejmowania przez niego decyzji administracyjnej. Brak było zatem podstaw do uznania, że wyczerpana została przesłanka uzasadniająca uchylenie decyzji z [...] lipca 2017 r. Okoliczności wskazane w opinii inż. P. J. nie są zatem okolicznościami nowymi w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i nie mogły stanowić przesłanki wznowienia postępowania.
Opinia inż. P. J. nie istniała w dacie wydania wyroku z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17, przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Z przywołanych wyżej fragmentów uzasadnień wyroków WSA w Gliwicach z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17 oraz NSA z 30 października 2017 r., sygn. II OSK 1021/18 wynika, że kwestia dotycząca kolizji urządzeń zapobiegających szkodom z istniejącą infrastrukturą była powoływana przez skarżącą kasacyjnie zarówno na etapie postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji SKO w B. z [...] lipca 2017 r., jak i w skardze do WSA w Gliwicach w sprawie o sygn. II SA/Gl 876/17 przed wydaniem wyroku z 8 grudnia 2017 r. Okoliczności dotyczące kolizji urządzeń zapobiegających szkodom z istniejącą infrastrukturą zostały ocenione w wyroku WSA w Gliwicach z 8 grudnia 2017 r., sygn. II SA/Gl 876/17. Ocena ta została podzielona przez NSA w wyroku z 30 października 2017 r., sygn. II OSK 1021/18.
Nie jest zasadny zarzut przedstawiony w pkt 2 skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 183 § 1 p.p.s.a. Dokonanie przez Sąd I instancji wykładni uzasadnienia wyroku NSA z 30 października 2017 r., sygn. II OSK 1021/18, nie mogło doprowadzić do naruszenia art. 183 § 1 p.p.s.a., który reguluje naczelną zasadę postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej, którą jest związanie sądu drugiej instancji granicami skargi kasacyjnej. Związanie to dotyczy zarówno podstaw skargi kasacyjnej, jak i jej wniosków.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut przedstawiony w pkt 3 skargi kasacyjnej. Sąd I instancji nie miał podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., ponieważ prawidłowo stwierdził, że nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego. Ponadto skarżąca kasacyjnie nie wykazała, że przesłanka wznowieniowa zaistniała na skutek naruszenia przepisów prawa przez organ administracji. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zaistniała na skutek naruszenia prawa przez organ administracji.
Nie jest również trafiony zarzut przedstawiony w pkt 4 skargi kasacyjnej. Skarżąca kasacyjnie nie może skutecznie domagać się uchylenia zaskarżonego wyroku na podstawie przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wobec braku zaistnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie, nie doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w tym składzie podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie NSA, według którego "uchylenie przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w związku ze stwierdzeniem naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wiążące się z ujawnieniem nowych okoliczności lub dowodów, musi być zatem poprzedzone oceną ich przydatności dla potrzeb postępowania prowadzonego przez organ administracyjny po uchyleniu decyzji przez sąd.
Należy zatem uznać, że dla uchylenia przez sąd zaskarżonego aktu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wystarcza samo stwierdzenie, że po jego wydaniu doszło do ujawnienia nowych istotnych dla sprawy dowodów lub okoliczności faktycznych, istniejących w dniu wydania tego aktu, nieznanych organowi orzekającemu, lecz konieczne jest ustalenie ich istotności dla sprawy poprzez dokonanie oceny przydatności dowodów przedstawionych przez stronę dla potrzeb ponownego postępowania przed organem" (por. wyrok NSA z 22 lutego 2017 r., sygn. II OSK 1533/15, LEX nr 2270618 oraz powołane tam orzecznictwo NSA). Istotne dla sprawy będą zatem tylko te dowody lub okoliczności faktyczne, których istnienie lub brak będzie bezpośrednio wpływać na treść orzeczenia, a zatem których ocena miałaby znaczenie w sprawie, a nie tylko prowadziła do wznowienia postępowania. W świetle powyższego, słusznie Sąd I instancji nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi.
Z tych względów, mając na uwadze, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.