Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę "P." S.A. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie wymiaru kary pieniężnej za wycinkę drzew bez pozwolenia – z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego od tej skargi oraz nieusunięcia formalnych braków tej skargi.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zarzucają mu naruszenie przepisów art. 58 i 220 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Z treści skargi wynika, iż nie kwestionuje ona – mającego też oparcie w dowodzie w postaci "potwierdzenia odbioru", k. 21 akt – ustalenia, że wezwanie do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków skargi zostało doręczone stronie w dniu 5 kwietnia 2005 r. Było to doręczenie zgodne z przepisem art. 67 § 2 wymienionej wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – p.p.s.a., zgodnie z którym pisma przeznaczone osobie prawnej doręcza się organowi upoważnionemu do reprezentowania jej przed Sądem lub pracownikowi upoważnionemu do odbioru pisma. Należy bowiem domniemywać, że osoba przebywająca w lokalu osoby prawnej i zgłaszająca chęć odebrania pisma sądowego jest do tego upoważniona.
Przyczyną spóźnienia przy uiszczeniu wpisu było – jak wynika to ze skargi kasacyjnej – spóźnione przekazanie wezwania z sądu Prezesowi Zarządu skarżącej w celu podjęcia decyzji o wpłaceniu wpisu sądowego. Tego rodzaju uchybienie nie ma jednak wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu a skutki uchybień osób upoważnionych do odbioru pisma obciążają adresata (por. post. SN z 5 października 1994 r., III ARN 54/94, publ. OSNAPiUS 1994, Nr 12, poz. 187). Skarżąca winna była zorganizować prawidłowy obieg wpływających do niej pism, aby w terminie opłacić wpis sądowy i usunąć braki pozwu.
Należy bowiem zaznaczyć, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie złożyła też żądanego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do jednoosobowego podpisania skargi. Sąd Wojewódzki miał więc pełne podstawy do odrzucenia skargi, a skarga kasacyjna nie wykazuje żadnego naruszenia powołanych przepisów art. 58 i 220 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dlatego na mocy art. 151 i 182 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.