Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. i S. K. na pismo Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu w przedmiocie uznania za bezzasadny zarzut bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] czerwca 1993 r. Zdaniem Sądu I instancji skarga jest niedopuszczalna, bowiem skarżący złożyli skargę powszechną (dział VIII kpa) na brak działań ze strony Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stanowisko organu administracji zawarte w piśmie z dnia 2 stycznia 2007 r. nie spełnia ściśle określonych w przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kryteriów dopuszczalności zaskarżania działań organów administracji na drodze sądowej.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 w/w ustawy przez ich błędną wykładnię i bezzasadne przyjęcie, że pismo skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r. nie podlega kontroli sądu administracyjnego, podczas gdy jest ono skargą na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. i podlega na podstawie art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) kognicji sądów administracyjnych. Z tej przyczyny wniesiono o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy zatem zaskarżone postanowienie należało uchylić.
Słusznie zauważono w skardze kasacyjnej, że pismo skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r. zatytułowane - skarga na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. zostało wniesione w oparciu o przepis art. 6 § 1 lit a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który upoważnia do wniesienia skargi na bezczynność, polegającą na braku podejmowania przez wierzyciela czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, także podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Skarga wniesiona w tym trybie podlega kognicji sądów administracyjnych, wobec czego Sąd I instancji niesłusznie odrzucił skargę, uznając ja za skargę wniesioną w trybie działu VIII kpa, wbrew treści pisma skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.