Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 447/08, oddalił skargę R. T. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania robót budowlanych.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w dniu 22 maja 2007 r. R. T. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku o wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych przez W. L. na działce o nr geod. [...] w P. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji stwierdził, że na przedmiotowej działce realizowany jest budynek mieszkalny na podstawie decyzji Starosty Białostockiego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, utrzymanej w mocy decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...]. Ta ostatnia decyzja została zaskarżona przez R. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który najpierw postanowieniem z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Bk 121/07 wstrzymał jej wykonanie, a następnie postanowieniem z dnia 18 października 2007 r. uchylił własne rozstrzygnięcie o wstrzymaniu. Nadto w dniu [...] czerwca 2007 r. i [...] czerwca 2007 r. przeprowadzono kontrole na nieruchomości W. L., dokumentując stan zaawansowania robót budowlanych.
Na tej podstawie w dniu [...] listopada 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku wydał decyzję (nr [...]), którą umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek R. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2006 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Od tego rozstrzygnięcia R. T. złożył odwołanie do organu wyższego stopnia.
Działający w trybie odwoławczym Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na konieczność dokonania analizy stwierdzonego stanu faktycznego pod kątem zgodności inwestycji z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę.
Ponownie rozpatrując sprawę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. odmówił wstrzymania prowadzenia robót budowlanych realizowanych na podstawie opisanych na wstępie decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ uznał, że budowany budynek mieszkalny W. L. jest zgodny z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz nie stwierdził istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, tym samym brak jest przesłanek uzasadniających ingerencję organu nadzoru budowlanego w tej sprawie. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu odwołującego, iż usytuowanie obiektu z okapem blisko ogrodzenia będzie powodowało niszczenie krzewów, pokrycia studni oraz ogrodzenia przez wody opadowe spływające z połaci dachu stwierdzono, iż jest on bezzasadny, gdyż dokonane podczas oględzin ustalenia pozwalają przyjąć, iż odległość krawędzi okapu w rzucie poziomym względem spornego ogrodzenia wynosi około 1,00 m, co jest zgodne z zatwierdzoną dokumentacją techniczną, a ponadto projekt budowlany przewiduje odprowadzenie wód opadowych wyłącznie na działkę inwestora, co zostało dopełnione w trakcie realizacji obiektu.
Odnośnie wykonanego przyłącza kanalizacyjnego wyjaśniono, iż projekt zagospodarowania działki nr geod. [...] stanowiący załącznik nr 1 do decyzji udzielającej pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2006 r. nr [...], przewiduje projektowane przyłącze kanalizacyjne do pierwszej studzienki, właśnie od strony południowej.
Wskazano również, iż przebieg granicy pomiędzy działką odwołującego a działką inwestora, ewentualne naruszenie czyjejś własności w przypadku spornej studni, zniszczenia mienia, które porusza wnioskodawca w piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. (data wpływu), nie leżą w kompetencji organu nadzoru budowlanego. Sprawę rozgraniczenia i przebiegu granic między posesjami i realizowanego budynku rozstrzygane są przez sąd na drodze postępowania cywilnego.
R. T. złożył zażalenie na ww. postanowienie do Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku, który postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu [...] czerwca 2007 r. przeprowadzona została kontrola budowy realizowanego budynku mieszkalnego. W jej wyniku ustalono, że stan zaawansowania robót budowlanych, to wykonane mury ścian parteru z 5 warstw bloczków gazobetonowych. Dokonano również pomiaru budynku, który określono na 9,30 m x 6,30 m, a także pomiaru odległości realizowanego budynku od nieruchomości sąsiednich. W tym ostatnim przypadku stwierdzono, że od płotu z działką o nr geod. [...] M. F. odległość ściany budynku wynosi 4,25 m, natomiast odległość od płotu od strony działki o nr geod. 517 R. T. - 1,5 m. Powyższe odpowiada warunkom wynikającym z pozwolenia na budowę. Podobnie późniejsza kontrola z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz oględziny z dnia [...] lutego 2008 r. nie wskazują na naruszenie prawa przez inwestora. Natomiast istniejące rozbieżności, co do przebiegu granicy między działkami o nr geod. [...] i [...], nie dowodzą faktu dokonania odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę.
W tych uwarunkowaniach uznano, że warunki pozwolenia na budowę nie zostały w sposób istotny naruszone, co uzasadniałoby dalsze zajmowanie się niniejszą sprawą przez organy nadzoru budowlanego.
W odpowiedzi zaś na zarzuty i twierdzenia zawarte w zażaleniu organ stwierdził, że kwestia lokalizacji budynku mieszkalnego W. L. została ustalona w wydanym pozwoleniu na budowę (zbadanym pod względem zgodności z prawem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku), które pozostaje w obiegu prawnym.
W skardze na powyższe postanowienie, R. T. wniósł o jego uchylenie w całości, z uwagi na wydanie go w sposób rażący. Skarżący podniósł, że inwersor – W. L. buduje dom na działce, której linie graniczne są niejasne, a także mającej dwie szerokości - w pozwoleniu na budowę 12,20 a w wytyczeniu domu 12,55. Nadto podał, że zarys ścian fundamentowych wytyczono na życzenie inwestora, ponieważ sprawa rozgraniczeniowa była i jest obecnie w sądzie. Dom inwestora według wytyczenia powinien mieć najmniejszą odległość od spornej granicy 1,85 m, a w chwili obecnej nie ma nawet 1,5 m. Nie wiadomo również, od której linii granicznej dokonano czynności kontrolnych.
Dalej wskazał, że organ odwoławczy podtrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji, nie będąc nawet w terenie. Organ ten stwierdził, że podczas kontroli dokonanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokonano pomiarów budynku i mają one 9,30 na 6,30 m a jak wynika z pozwolenia na budowę powinny mieć 9,50 na 6,50 (chociaż w piśmie skarżący jak się wydaje omyłkowo wskazał 9,50 na 5,50). Ponadto skarżący zauważa, iż decyzje organów obu instancji nie dają odpowiedzi na wiele zarzutów przedstawianych przez niego w postępowaniu administracyjnym.
W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2008 r. skarżący powiadomił Sąd pierwszej instancji o zmianie linii granicznej pomiędzy działkami [...] i [...]. Na dowód powyższego załączył postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku Wydział II Cywilny z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II Ns 1221/07.
W odpowiedzi na skargę Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się zaś do zarzutów wyjaśnił, iż przedmiotowy budynek został wytyczony przez uprawnionego geodetę w odległości 1,5 m od granicy z działką skarżącego zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, w tym w dzienniku budowy. W toku prowadzonego postępowania ustalono, iż odległość ściany realizowanego budynku od istniejącego ogrodzenia między działkami [...] i [...] wynosi 1,5 m.
Natomiast rozbieżność stanowisk stron, co do faktycznej linii granicy nie daje podstaw prawnych do ingerencji organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Odnosząc się do twierdzenia nieudzielania skarżącemu odpowiedzi na wiele podniesionych przez stronę kwestii wskazano, iż zarzuty te dotyczyły pozwolenia na budowę, którego zgodność z prawem jest przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. Powyższe wykracza natomiast poza kompetencje organów nadzoru budowlanego, podobnie jak zagadnienia geodezyjne, co też wskazano skarżącemu.
Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku skargę oddalił.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem R. T. z dnia [...] maja 2007 r. o wstrzymanie robót budowlanych związanych z inwestycją W. L. prowadzonych na działce oznaczonej nr [...], położonej w P. w oparciu o ostateczną decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2006 r. udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżący zwrócił uwagę na nieprawidłowości lokalizacji budowy w sytuacji istniejącego sporu, co do przebiegu granicy pomiędzy jego działką, a działką inwestora. Podniósł, że przebieg granicy na gruncie jest sprzeczny z dokumentacją geodezyjną. Podał, iż obecnie toczy się postępowanie w sprawie rozgraniczenia przedmiotowych działek przed Sądem Rejonowym w Białymstoku.
Sąd podkreślił, że powyższe żądanie zakreśliło przedmiot postępowania, którego celem stało się zbadanie zgodności prowadzonych robót budowlanych z warunkami pozwolenia na budowę.
Jak podkreślono, przesłankami do wydania postanowienia w oparciu o przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) jest ustalenie, że inwestor nie posiadając decyzji o zmianie pozwolenia na budowę dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę i wykazanie, że przedmiotowe odstąpienie miało charakter istotnych odstępstw. Jedynie bowiem z odstępstwami istotnymi związane są pewne konsekwencje materialno i formalnoprawne oraz sankcje ustawowe, natomiast z odstępstwami nieistotnymi w aktualnych warunkach prawnych nie wiąże się żadnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał natomiast, że przeprowadzone w powyższym zakresie postępowanie administracyjne nie potwierdziło zaistnienia przesłanek, o których mowa we wskazanym wyżej przepisie. Przeciwnie dokonane przez organy obu instancji ustalenia bezspornie dowiodły zgodności realizowanej budowy z dokumentacją budowlaną oraz warunkami pozwolenia na budowę.
Sąd zwrócił uwagę, że roboty budowlane prowadzone przez inwestora – W. L., realizowane są na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w Białymstoku z dnia [...] października 2006 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, utrzymanej w mocy decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. Te ostatnie rozstrzygnięcie było przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 121/07 oddalił skargę R. T. Wskazana decyzja pozostaje w obrocie prawnym.
Nadto w trakcie przeprowadzonych w dniu [...] i [...] czerwca 2007 r. kontroli oraz w dniu [...] lutego 2007 r. - oględzin, organy stosownie do zaawansowania robót budowlanych zbadały parametry, a także usytuowanie obiektu. Na tej podstawie ustalono, iż stan robót budowlanych polega na wykonaniu murów ścian parteru z pięciu warstw bloczków gazobetonowych. Pomiar budynku określono na 9,30 m x 6,30 m, zaś odległości realizowanego budynku od nieruchomości sąsiednich, to jest od płotu z działką o nr geod. [...] M. F. do ściany budynku na 4,25 m, natomiast od płotu od strony działki o nr geod. [...] R. T. - 1,5 m. W tym miejscu organ podkreśli, iż przedmiotowy budynek został wytyczony przez uprawnionego geodetę.
Odnosząc powyższe ustalenia do zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków pozwolenia na budowę zawartych w wyżej wymienionej decyzji Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego w tej sprawie, w szczególności wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych.
Powyższego poglądu nie zmienia zdaniem Sądu podnoszona przez skarżącego kwestia rozbieżności, co do przebiegu granic pomiędzy działkami o nr geod. [...] i [...]. Rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie rozgraniczenia spornych działek nie może bowiem stanowić o dokonaniu przez inwestora odstępstw w zakresie lokalizacji budynku od udzielonego mu pozwolenia na budowę.
Sąd pierwszej instancji podzielił pogląd organu odwoławczego prezentowany podczas rozprawy, iż zaprojektowanie na dachu budynku mieszkalnego blaszek ochraniających przed śniegiem nie można uznać za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Podobnie zmniejszenie wymiarów budynku o 0,20 m w stosunku do objętego projektem nie jest istotną zmianą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Fakt zaś, iż odległość ściany budynku od płotu dzielącego sporne nieruchomości zmniejszają wysunięty okap budynku i obróbki blacharskie także nie daje podstaw do uznania, iż w tym przypadku mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od warunków pozwolenia na budowę. Wbrew twierdzeniom skarżącego organy obu instancji ustosunkowały się do wszystkich problemów podnoszonych przez niego w toczącym się postępowaniu i wyjaśniły w sposób niebudzący wątpliwości ich niezasadność bądź powody niemożności zajęcia się przez organy nadzoru budowlanego podnoszonymi kwestiami. Sąd podkreślił również, że zarzuty kierowane pod adresem pozwolenia na budowę, jak i dokumentacji geodezyjnej nie mogły był przedmiotem rozstrzygania przez organy nadzoru budowlanego.
W realiach konkretnej sprawy nie zostały, zdaniem Sądu, naruszone przepisy prawa procesowego. Wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 i 80 k.p.a.). Ocena ta, wbrew twierdzeniom skarżącego nie nosi cech dowolności bądź stronniczości (art. 80 i 107 § 3 k.p.a.).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył R. T. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzucając mu:
- 1. naruszenie przepisów postępowania - art.3 § 1 i § 2 pkt 2, art. 134 § 1, art.141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 151 oraz art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej – p.p.s.a.) polegających na przedstawieniu stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością i niezasadne oddalenie skargi, w sytuacji gdy organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego:
art. 7 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art.75 § 1 k.p.a., art. 77 k.p.a., art.78 § 1 k.p.a., art.80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. przez przeprowadzenie postępowania w sposób nie pogłębiający zaufania obywatela do organów Państwa, zaniechaniu udzielenia stronie wyczerpujących wyjaśnień i wskazówek co do okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na obowiązki skarżącego, uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, braku działania organu z urzędu, brak podjęcia z urzędu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym odmowę dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa, ogólnikowość uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji organu odwoławczego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy,
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego:
- a) art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) przez ich błędną wykładnię polegającą na niezasadnym uznaniu zgodności realizowanej budowy z dokumentacją budowlaną oraz warunkami pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy odstępstwa inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę były istotne i obejmujące niezgodne z ww. dokumentami usytuowanie budynku na gruncie w stosunku do płotu skarżącego i granicy działek na odległość mniejszą niż 1,85m wbrew wytyczeniu uprawnionego geodety niedopuszczalną odległość od studni jako ujęcia wody pitnej, usytuowania budynku na kanalizacji, zmiany wymiarów budynku, zmiany konstrukcyjne dachu, zmiany usytuowania budynku wobec innych nieruchomości,
- b) art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 poz.627 ze zm.) gwarantującemu każdemu powszechne korzystanie ze środowiska w celu zaspokojenia potrzeb osobistych i gospodarstwa domowego, bez uciążliwego oddziaływania sąsiedzkich inwestycji budowlanych,
- c) art. 1, art. 2, art. 21, art. 32 i art. 45 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu Nr 1 Do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 20 marca 1952 r. (Dz.U.Nr 36 poz. 75 z 1995 r.) oraz art.6 Konwencji z 4 listopada 1950 r. (Dz.U. Nr 61 poz. 284 z 1993r) przez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawa, brak poszanowania prywatnej własności, nierówne traktowanie wobec prawa i brak sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy skarżącego przez właściwy sąd, które to naruszenia miały istotny wpływ na treść orzeczenia.
W konkluzji skargi kasacyjnej jej autor wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uchylenie postanowienia Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie opiera się na obu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. Tym samym, wobec wystąpienia obu podstaw z art. 174 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest do odniesienia się w pierwszej kolejności do zarzutów natury procesowej, poprzez które autor skargi kasacyjnej stara się zakwestionować ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd pierwszej instancji za podstawę zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie Sąd pierwszej instancji niewadliwie uznał, iż wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Zagadnieniem istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było ustalenie, czy przedmiotowa inwestycja budowlana była realizowana zgodnie z pozwoleniem na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Przepis powyższy określił niejako zakres kontroli przeprowadzanej przez organy nadzoru budowlanego. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że realizowany budynek mieszkalny jest zgodny z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę i brak jest istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę. W szczególności jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zmniejszenie wymiarów budynku o 0,20 m w stosunku do projektu budowlanego, a także budowa na dachu budynku "blaszaka ochraniającego przed śniegiem" nie stanowią istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, nie naruszono art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez odstąpienie przez inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę w zakresie usytuowania budynku. Istotnym jest, że w dacie wydawania postanowień w przedmiocie odmowy wstrzymania prowadzenia robót budowlanych jedynymi granicami pomiędzy działką inwestora a działką skarżącego kasacyjnie była granica wytyczona na mapie. Tymczasem jak wynika z akt sprawy przedmiotowy budynek został wytyczony przez uprawnionego geodetę w odległości 1,5 m od granicy z działką skarżącego, a więc zgodnie z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, która została poddana kontroli sądowoadministracyjnej przez sądy obu instancji. (wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r. NSA oddalił skargę kasacyjną R. T.).
Odnosząc się do kwestii podnoszonych przez skarżącego kasacyjnie a dotyczących toczącego się postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, wskazać należy, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie może mieć wpływu na ocenę czy inwestor dopuścił się odstępstwa w zakresie lokalizacji budynku względem pozwolenia na budowę. Dla oceny dokonywanej przez organy administracji publicznej, a następnie przez sąd administracyjny wiążący był przebieg granic jaki wynikał z dołączonych do akt sprawy map geodezyjnych. Przedmiotowy budynek został natomiast zrealizowany bez odstępstw od decyzji o pozwoleniu na budowę, na co wskazano powyżej.
Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska gwarantującego każdemu powszechne korzystanie ze środowiska w celu zaspokojenia potrzeb osobistych i gospodarstwa domowego, bez uciążliwego oddziaływania sąsiedzkich inwestycji budowlanych, albowiem tak postawiony zarzut w istocie dotyczy kwestii pozwolenia na budowę i mógł być ewentualnie podnoszony w postępowaniu w tym przedmiocie. Istotą niniejszego postępowania była natomiast ocena czy realizowana inwestycja budowlana nie zawiera istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków pozwolenia na budowę, uzasadniających wydanie decyzji o wstrzymaniu robót budowlanych.
Odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej naruszenia art. 1, art. 2, art. 21, art. 32 i art. 45 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu Nr 1 Do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art.6 Konwencji z 4 listopada 1950 r. przez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawa, brak poszanowania prywatnej własności, nierówne traktowanie wobec prawa i brak sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy skarżącego przez właściwy sąd, które to naruszenia miały istotny wpływ na treść orzeczenia, wskazać należy, że tak postawiony zarzut skargi kasacyjnej nie mógł odnieść zamierzonego skutku, albowiem nie został on prawidłowo uzasadniony. Samo powoływanie się na treść przepisów bez wskazania na czym naruszenie także miałoby polegać, nie pozwala na odniesienie się do tak postawionych zarzutów.
Z tych względów, skoro zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną oddalił.