Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1894/11 odrzucił skargę R. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie wymeldowania oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 1 grudnia 2011 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie czterech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano pocztą na adres wskazany przez skarżącą w skardze. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej i zwrocie do nadawcy, Sąd przyjął, iż doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 20 grudnia 2011 r. na zasadzie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Termin zatem, w którym skarżąca mogła uzupełnić braki formalne skargi upłynął bezskutecznie z dniem 27 grudnia 2011 r. Wobec nieuzupełnienia powyższych braków Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wskazując, że wpis ten skarżąca uiściła w wykonaniu wezwania z dnia 1 grudnia 2011 r., które odebrała 12 grudnia 2011 r.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia R. K., reprezentowana przez adwokata, zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 73 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że doręczenie wezwania do usunięcia barków formalnych zostało dokonane zgodnie z tym przepisem. Uzasadniając powyższy zarzut skarżąca wskazała, że nie otrzymała awiza o oczekującej przesyłce, którą to okoliczność próbowała wyjaśnić u listonosza, jednak nie otrzymała żadnego wyjaśnienia. Odebrała ona jedną przesyłkę wysłaną do niej z Sądu tego samego dnia, oczywistym więc jest, że gdyby listonosz pozostawił dla niej także drugie awizo, z pewnością odebrałaby i tę drugą przesyłkę.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu. Stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy upoważniały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wskazany przez autora skargi kasacyjnej przepis art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje doręczenie zastępcze, do jakiego może dojść w sytuacji niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w art. 65 – 72 pow. ustawy. Instytucja ta polega na złożeniu pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy z jednoczesnym dokonaniem stosownego zawiadomienia. W § 2 tego artykułu wskazano, iż zawiadomienie dla adresata powinno zawierać informację o miejscu złożeniu pisma i terminie siedmiodniowym na jego odbiór, natomiast w § 3 zobligowano do pozostawienia powtórnego zawiadomienia w sytuacji niepodjęcia pisma w pierwszym terminie. Stosownie zaś do § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy przesyłka zaadresowana do skarżącej zawierająca m.in. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i nadesłanie czterech jej odpisów, wobec nieobecności adresata, została awizowana w dniu 6 grudnia 2011 r. oraz w dniu 14 grudnia 2010 r., po czym zwrócona do nadawcy jako niepodjęta w terminie.
Stwierdzić należy, że okoliczności rozpoznawanej sprawy odpowiadają dyspozycji powołanego art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem Sąd I instancji mógł zastosować fikcję prawną doręczenia, o której mowa w § 4 tego artykułu i następnie - wobec stwierdzenia, że braki formalne nie zostały uzupełnione - odrzucić skargę. Tym samym zarzut naruszenia art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy uznać za nieuzasadniony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.