Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 939/07, zawiesił postępowanie wszczęte skargą kasacyjną M. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 648/06, w sprawie z ich skargi na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2006 r., [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego, do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny następującego pytania prawnego:
- 1. "czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP",
- 2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.".
Sprawa ta zarejestrowana została w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P 64/07.
W dniu 5 maja 2009 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał w/w pytanie prawne orzekając, że:
- 1. "art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w zakresie w jakim ustala podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP,
- 2) art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 ustawy stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
W związku z tym należy uznać, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), podjął zawieszone postępowanie.