Uzasadnienie
W dniu 9 marca 2004 r. skarżący wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania i przedłożenia projektu budowlanego remontu i przebudowy budynku oraz oceny technicznej wykonanych robót
Jednocześnie, jak okazało się skarżący wnieśli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność cyt. decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r. oraz nieważność poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy swą decyzję opisaną wyżej. Wyrokiem z dnia 21 lipca 2005r. /prawomocnym z dniem 13 października 2005r./ sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżących na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r.
Wobec powyższego postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi D., M., J. M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] W ocenie Sądu przedstawione okoliczności wskazują w sposób niewątpliwy, że decyzja będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym. Skoro zaś tak, to postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszym postępowaniu stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Od powyższego postanowienia D. W. i M. W. wnieśli skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podnosząc, że w aktach sprawy brak jest treści zaskarżonej decyzji oraz akt organu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1543, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej zachodzi przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi D. M., J. i M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekając o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego zastosował powołany wyżej przepis w sposób prawidłowy.
Jak bowiem wynika ze znajdujących się w aktach sprawy kopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1376/04 oraz decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. znak: [...] zaskarżona decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] tak jak to stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym postanowieniu z dnia 25 listopada 2009 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego. Z powyższego względu skoro przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, postępowanie ze skargi D. M., J. i M. W. podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.