Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.M. (dalej jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z [...] października 2013 r. w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że 12 czerwca 2013 r. Wójt Gminy Sobolew, na wniosek spółki A. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako "inwestor") określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy elektrowni wiatrowych "[...]". Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 71 ust. 1 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 82, art. 85 ust. 1–3 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., obecnie Dz.U. z 2016 r. poz. 353, dalej jako "ustawa środowiskowa"). Planowane przedsięwzięcie ma obejmować trzy elektrownie wiatrowe wraz z infrastrukturą pomocniczą.
Sąd I instancji wskazał, że odwołanie od powyższej decyzji wniosły strony, nie precyzując jednak, kto był autorem odwołania.
Decyzją z [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w sprawie został sporządzony raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Ostateczna ujednolicona wersja raportu została złożona 28 lutego 2013 r. Organ doszedł do przekonania, że raport jest zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Wójta Gminy Sobolew z [...] maja 2012 r. W raporcie zaprezentowano przewidywane rozwiązania techniczne i technologiczne mające na celu zabezpieczenie przed negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie organu odwoławczego, decyzja Wójta Gminy Sobolew spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a., jak i warunki określone w art. 82 ustawy środowiskowej.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli J.M. i inni na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach.
Postanowieniem z [...] lutego 2014 r. Sąd I instancji odrzucił wszystkie skargi za wyjątkiem wniesionej przez J.M.
Oddalając skargę Sąd I instancji podzielił stanowisko organu odwoławczego, że w sprawie spełnione zostały wszystkie warunki uzasadniające wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem inwestora. Sąd I instancji w obszernym uzasadnieniu ocenił, że w sprawie trafnie zastosowano art. 49 k.p.a. oraz prawidłowo zapewniono udział społeczeństwa zgodnie z wymogami ustawy środowiskowej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ oraz art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, obecnie Dz.U. z 2016 r. poz. 718 – dalej jako "p.p.s.a.") w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., a także art. 133 § 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a.
Ponadto zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej z powodu opisania w sposób niewystarczający wariantów przedsięwzięcia, przy czym w opisie wariantu nr 2 raport ograniczył się jedynie do ogólnych stwierdzeń. Zarzucił także naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz.U. z 2011 r. Nr 43, poz. 244 ze zm.) przez brak stwierdzenia, że w raporcie część dokumentacji posiada opisy w języku angielskim, który nie jest językiem urzędowym w Polsce.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną inwestor wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie lecz nie wszystkie zarzuty kasacyjne są zasadne.
W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Po pierwsze, zasadny jest zarzut kasacyjny, który podnosi naruszenie przez Sąd I instancji art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej czyli przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wynika to z tego, że przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej jednoznacznie nakłada obowiązek dotyczący opisu trzech analizowanych wariantów realizacji takiego przedsięwzięcia w raporcie o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko. Muszą to być trzy następujące warianty, tj. wariant proponowany przez wnioskodawcę, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska, łącznie z uzasadnieniem ich wyboru w zakresie oceny oddziaływania na środowisko.
Ponadto tzw. wariant zerowy czyli brak realizacji danego przedsięwzięcia nie jest oczywiście wariantem alternatywnym (por. wyrok NSA z 20 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 2999/12 LEX nr 1579469 oraz wyrok NSA z 20 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2564/12, Lex nr 1511156). Natomiast w tej sprawie raport o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia zawiera tylko opisy: wariantu "0" czyli niepodejmowanie przedsięwzięcia (s. 42 i 43), wariantu nr 1 – wnioskowany o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla 3 elektrowni wiatrowych (s. 43 i 44) oraz wariantu nr 2 wnioskowanego dla 4 elektrowni wiatrowych.
Z kolei szczegółowe uzasadnienie zawarte w raporcie dotyczy tylko wariantu nr 1, który uznano za najkorzystniejszy (s. 46 i nast.). Jednak wnioskodawca jest zobowiązany przedłożyć raport o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie, a nie tylko lakonicznie przedstawiona analiza wszystkich trzech wariantów i oczywiście przy wykluczeniu tzw. wariantu "0", który nie jest wariantem alternatywnym dopuszczalnym przez przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej, ponieważ nie zakłada realizacji planowanego przedsięwzięcia (por. wyrok NSA z 19 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 1376/12, LEX nr 1616483). Dlatego też zasadny jest zarzut kasacyjny, który podnosi naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ p.p.s.a. z powodu jego niezastosowania w związku z art. 77 § 1 i art. 80 i 107 § 3 k.p.a. jak i w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. Wynika to z tego, że Sąd I instancji dokonał błędnej kontroli ustalonego w tej sprawie stanu faktycznego w zakresie oceny mocy dowodowej kluczowego dowodu, czyli raportu w części dotyczącej wariantów realizacji tego przedsięwzięcia, w tym także proponowanego wariantu nr 1, co z kolei spowodowało błędną wykładnię art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej.
Po drugie, nie jest zasadny zarzut kasacyjny, który podnosi naruszenie przepisu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim z tej przyczyny, że w raporcie cześć dokumentacji jest opisana w języku angielskim, a nie języku polskim jako języku urzędowym w Polsce. Wynika to z tego, że powyższy obowiązek ustawowy dotyczy czynności urzędowych i oczywiście oświadczeń woli składanych w języku polskim jak i aktów prawnych stanowienia i stosowania prawa. Natomiast w tej sprawie część raportu w zakresie opisu specyfikacji technicznej turbin oraz wyników pomiaru hałasu – załączniki od nr V do nr XI jest w istocie w języku angielskim, lecz wbrew twierdzeniom strony skarżącej wyniki tych badań zostały przedstawione w języku polskim w odpowiedniej części raportu. W szczególności od strony 58 do strony 73 przedstawiono wyniki tych badań w zakresie oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia jak i omówiono dołączone mapy wizualizacji Wind Pro. Z kolei na stronie 67 raportu już w tabeli nr 14 przedstawione zostały wyniki obliczeń poziomów emitowanego hałasu.
Z tych względów oraz biorąc pod uwagę, że istota sprawy jest ostatecznie wyjaśniona Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 188 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ i art. 135 ustawy p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 203 pkt 1 ustawy p.p.s.a.