Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II OW 10/10

Uzasadnienie

Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej pismem (skargą) z dnia 14 grudnia 2009 r., wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między nim, a Starostą Skarżyskim w przedmiocie właściwości do wydania zaświadczeń w formie klauzuli stwierdzającej ostateczność aktów własności ziemi.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] października 2009 r., znak: [...] Starosta Skarżyski przekazał Prezydentowi Miasta Skarżyska-Kamiennej do rozpatrzenia sprawy związane z aktami własności ziemi wydanymi na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250 ze zm.) dotyczącymi miasta S. w zakresie:

1. - wydawania w trybie art. 113 k.p.a. postanowień w sprawie sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek w wydawanych Aktach Własności Ziemi;
2. - wydawania zaświadczeń w formie klauzuli stwierdzającej ostateczność Aktu Własności Ziemi;
3. - prowadzenia spraw dotyczących odtworzenia aktu własności ziemi;
4. - rozpatrywania wniosków dotyczących żądania zmiany w treści aktu własności ziemi.

W następstwie czego, Starosta Skarżyski przekazał do Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej postanowieniami wydanymi na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. sprawy nr:

1. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
2. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
3. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
4. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
5. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
6. - [...] z dnia [...] października 2009 r.,
7. - [...] z dnia [...] października 2009 r.

Na powyższe postanowienia Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach zażalenia, w wyniku rozpatrzenia których Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach umorzyło postępowania zażaleniowe, postanowieniami z dnia [...] grudnia 2009 r., o nr:

1. - [...], z powodu braku przymiotu strony organu wnoszącego zażalenia.

Następnie Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pismo (skargę), wnosząc o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego. W uzasadnieniu wniosku Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej wskazał, że instrukcja kancelaryjna nie przewiduje dla gmin regulowania prawa własności gospodarstw rolnych, gdyż jest to w kompetencji organów powiatu. Zgodnie natomiast z art. 7 d punkt 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) do zadań Starosty należy prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym. Na podstawie art. 24 pkt 4 starosta zapewnia nieodpłatnie gminom jedynie bezpośredni dostęp do aktualnej bazy danych ewidencji i budynków.

Gmina Skarżysko-Kamienna, nie spełnia również warunków, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie warunków organizacyjnych, kadrowych i technicznych, jakie powinny być spełnione przez gminy wnioskujące o przejęcie zadań i kompetencji starosty w zakresie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2000 r. Nr 1, poz. 4).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 32/10 stwierdził swój brak właściwości w sprawie i wniosek (skargę) Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Starosta Skarżyski pismem z dnia 12 stycznia 2010 r., uzupełnionym w dniu 8 kwietnia 2010 r., wniósł o odrzucenie wniosku Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej lub w przypadku nieuwzględnienia tego stanowiska o wskazanie Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej jako organu właściwego do przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie wydania zaświadczeń.

W ocenie Starosty właściwym do rozpoznania sporu jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, z uwagi na fakt, iż Kolegium jest wspólnym dla organów pozostających w sporze organem wyższego stopnia. Starosta wskazał także, że Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej jest właściwym do przeprowadzenia postępowania w sprawie wydania zaświadczenia w formie klauzuli stwierdzającej ostateczność aktów własności ziemi, gdyż stosownie do art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie, rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W ocenie Starosty w trybie powołanego przepisu sprostowanie orzeczenia dokonywane jest przez organ, który wydał decyzję, posiada kompetencję do stwierdzenia ostateczności wydanej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a.

Zgodnie z art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. prezydent miasta, jak i starosta są organami samorządu terytorialnego, tak więc spór między nimi jest sporem o właściwość, a nie sporem kompetencyjnym (A. Skoczylas, Rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość przez NSA, Warszawa 2008, s. 49–54).

Organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze (art. 17 pkt 1 k.p.a.). Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego stosownie do art. 22 § 1 pkt 1, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia. W tym przypadku wspólnym organem wyższego stopnia dla Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej i Starosty Skarżyskiego jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, które tym samym jest organem właściwym do rozstrzygnięcia sporu zaistniałego pomiędzy tymi organami.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.