Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 lipca 2019 r. Prezydent Miasta R., zw. dalej Prezydentem, wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Dyrektorem Zarządu Zlewni w P. – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, zw. dalej Dyrektorem, w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku W. F. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia 21 kwietnia 2017 r. znak:... udzielającą pozwolenia wodnoprawnego Zarządowi Powiatu R. na wykonanie urządzeń wodnych i szczególne korzystanie z wód w związku z realizacją inwestycji pn.: "Rozbudowa drogi powiatowej... B. – P. – H. w miejscowości H. polegająca na budowie zatoki autobusowej po stronie lewej w km... wraz z przebudową zatoki autobusowej po stronie prawej w km... oraz przebudową drogi w km... -... wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi.".
Prezydent wnioskując o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, że postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. wyznaczył Prezydenta Miasta R. do załatwienia sprawy z wniosku Zarządu Powiatu R. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód oraz przebudowę istniejących urządzeń wodnych.
Decyzją z dnia 21 kwietnia 2017 r. Prezydent Miasta R. udzielił Zarządowi Powiatu R. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych i szczególne korzystanie z wód w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.
Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2017 r. W. F. wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego zakończonego decyzją z dnia 21 kwietnia 2017 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego twierdząc, że bez własnej winy nie brała udziału w tym postępowaniu.
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r. Prezydent Miasta R. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia 21 kwietnia 2017 r., a następnie decyzją z dnia 4 sierpnia 2017 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia 21 kwietnia 2017 r.
Od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 4 sierpnia 2017 r. odwołała się W. F. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. decyzją z dnia 7 listopada 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta R. Na decyzję Dyrektora RZGW w K., Pani W. F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2019 r. sygn. akt. II SA/Rz 673/18 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora RZGW w K. z dnia 7 listopada 2017 r. oraz decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 4 sierpnia 2017 r.
Organ wskazał, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne Prezydent Miasta R. utracił właściwość rzeczową w sprawach pozwoleń wodnoprawnych i obecnie nie posiada kompetencji do rozpatrzenia wniosku w sprawie, którą powinien prowadzić organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych.
W tej sytuacji Prezydent Miasta R. wniósł o rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny niniejszego sporu kompetencyjnego.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zarządu Zlewni w P. wskazał, że podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zawarte w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 673/18, a co za tym idzie wnosi o wskazanie Prezydenta Miasta R. jako organu kompetentnego do rozstrzygnięcia ww. wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje – na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 8 stycznia 2019 r. sygn. akt. II SA/Rz 673/18 wywiódł, że: "Brak odrębnej regulacji przejściowej określającej właściwość organów w sprawach wznowienia postępowania zakończonego wydanymi na podstawie uchylonej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne ostatecznymi decyzjami w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego powoduje, że właściwość tę należy wyznaczyć zgodnie z art. 150 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, a więc przyporządkować ją organowi, który wydał weryfikowaną decyzję w ostatniej instancji. Oznacza to, że organem tym pozostaje nadal Prezydent Miasta R. Organem odwoławczym w sprawie będzie natomiast organ wyższego stopnia wyznaczony zgodnie z przepisami nowej ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, a więc Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w R."
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory tylko w sytuacjach wystąpienia rzeczywistego sporu kompetencyjnego lub o właściwość. W razie wskazania w wyroku organu właściwego do załatwienia sprawy, organ nie może wystąpić do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. W takiej sytuacji należy przyjąć, że kwestia właściwości rzeczowej organów do załatwienia sprawy administracyjnej została już rozstrzygnięta w wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OW 6/08, postanowienie NSA z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OW 1/15).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 w związku z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek.