Uzasadnienie
P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako Spółka) w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r., adresowanym do Starosty Piaseczyńskiego wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na zbieranie i przetwarzanie odpadów poza instalacją i urządzeniami w procesie odzysku R5 i R12 w miejscowości G. dla przedsięwzięcia pod nazwą "Rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku skrzyżowania z ul. E. w P. do skrzyżowania z drogą krajową nr [...] wraz z budową obwodnicy G. w zakresie budowy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] od km [...] do km [...] oraz ciągu drogi krajowej nr [...] od km [...] do km [...]".
Starosta Piaseczyński na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 992 ze zm., dalej jako ustawa o odpadach) uznał się za organ niewłaściwy w sprawie i przekazał powyższy wniosek Marszałkowi Województwa Mazowieckiego, jako organowi właściwemu. Starosta zaznaczył, że w sprawie ma zastosowanie art. 41 ust. 3 pkt 1, który wskazuje przypadki kiedy właściwym w sprawie będzie marszałek województwa. Zaznaczył, że organ ten jest właściwy do załatwienia wniosku o przetwarzanie odpadów, wówczas gdy mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Starosta zauważył, że opisane we wniosku przedsięwzięcie jest bezpośrednio związane z magazynowaniem odpadów, które odbywać się będzie w hałdach na terenie inwestycji tj. wzdłuż i na terenie pasa drogowego oraz z przetwarzaniem odpadów, które będzie prowadzone na terenie objętym przedmiotową inwestycją. Odpady po wcześniejszym zmieszaniu z gotowymi produktami, będą stosowane do wbudowywania w drogę.
Starosta wskazał, że z charakterystyki przedsięwzięcia stanowiącej załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia dołączonej do wniosku Spółki o zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów wynika, że ww. przedsięwzięcie obejmuje dwie drogi krajowe: nr [...] (na odcinku o długości [...] km) oraz nr [...] (na odcinku o długości [...] km) w sumie [...] km. Przebudowywana oraz nowoprojektowana droga będą posiadały 6 pasów ruchu na odcinku do końca P. oraz 4 pasy ruchu na pozostałym odcinku. Pozwala to zakwalifikować ww. przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w myśl § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71, dalej jako rozporządzenie).
Dalej organ przywołał definicję przedsięwzięcia zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r., poz. 1405 z późn. zm., dalej jako ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku) i uznał, że rozbudowa drogi krajowej nr [...] oraz budowa obwodnicy G. jest przedsięwzięciem bowiem spełnia definicję zamierzenia budowlanego. Tak więc zamierzenie w postaci zbierania i przetwarzania odpadów poprzez wykorzystanie ich do budowy drogi jest z nią powiązane technologicznie. Odpady zostaną wykorzystane do budowy drogi. Fakt, że przetwarzanie odpadów wskazanych we wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów będzie związane z budową elementów składowych drogi wskazuje, że przedsięwzięcie to dotyczy powiązanych technologicznie przedsięwzięć, a zatem przetwarzanie odpadów w tym przypadku należy rozpatrywać jako jedno przedsięwzięcie z rozbudową drogi krajowej nr [...] oraz budową obwodnicy G. i jako takie zakwalifikować jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko (NSA II OW 84/17).
Wskazano na treść art. 41 ust. 5 i ust. 6 ustawy o odpadach, z których wynika, że organem właściwym do załatwienia wniosku Spółki będzie marszałek województwa.
Marszałek Województwa Mazowieckiego wnioskiem z dnia [...] października 2018 r. znak: [...] wystąpił, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., Poz. 1302 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) w zw. z art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach, do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Piaseczyńskim przez wskazanie Starosty Piaseczyńskiego jako organu właściwego do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów poza instalacją i urządzeniami w procesie R5 i R12 w miejscowości G. dla przedsięwzięcia wskazanego we wniosku Spółki.
Marszałek przywołał treść art. 41 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o odpadach oraz art. ust. 4 tego artykułu, które wskazują przypadki kiedy do wydania zezwolenia na zbieranie lub/i przetwarzanie odpadów właściwym będzie marszałek województwa, starosta oraz regionalny dyrektor środowiska. Marszałek województwa jest właściwy dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, w pozostałych przypadkach przedsięwzięć realizowanych poza terenami zamkniętymi, takich jak przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć nienależących do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko organem właściwym jest starosta.
Marszałek, przywołując orzeczenie NSA z 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1976/14, uważa, że powiązanie technologiczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku dotyczy związku pomiędzy inwestycjami w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy lub powiązania przedsięwzięć tego samego rodzaju i wykorzystujących tą samą technologię. W takich sytuacjach dane przedsięwzięcia powiązane ze sobą stanowią jedno przedsięwzięcie. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 ww. ustawy ma zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko.
Marszałek Województwa Mazowieckiego uważa, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Z kolei realizacja inwestycji drogowej należącej do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymaga obligatoryjnie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W związku z powyższym w przedmiotowym przypadku nie dojdzie do sytuacji dzielenia przedsięwzięcia wymagającego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, aby uniknąć przeprowadzenia oceny całego przedsięwzięcia. Z uwagi na powyższe, jak również to, że przetwarzanie odpadów prowadzone będzie na terenie inwestycji drogowej, a niektóre materiały budowlane zastąpione zostaną odpadami w trakcie realizacji drogi, w opinii Marszałka, nie można mówić o powiązaniu technologicznym tych przedsięwzięć.
Organ podkreślił odmienność konstrukcji przepisu kompetencyjnego z art. 41 ustawy o odpadach od konstrukcji z art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r., poz. 799 z późn. zm.). Nie można zatem przyjąć takiej wykładni art. 41 ustawy o odpadach, zgodnie z którą we wszelkich sprawach realizowanych na terenie przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko właściwy jest marszałek województwa.
Mając powyższe na uwadze Marszałek stwierdza, że prowadzenie odzysku na terenie, gdzie będzie droga, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko nie mieści się w katalogu właściwości marszałka województwa.
Organ stwierdza, że działalność będąca przedmiotem wniosku nie kwalifikuje się do wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach bowiem nie należy do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko w dziedzinie gospodarki odpadami wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 41 - 50 rozporządzenia.
Marszałek uważa, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie obejmuje działalności polegającej na zbieraniu odpadów i w związku z tym nie wymaga uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach przez zbieranie rozumie się gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nie prowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i nie powodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów. Według organu prowadzenie działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów poza instalacjami i urządzeniami wymaga wyłącznie zezwolenia na przetwarzanie odpadów. W niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, skoro nie ma konieczności uzyskania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów.
Nie znajdzie zastosowania także art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach bowiem organ uznał, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z działalnością gospodarczą w zakresie gospodarki odpadami, która wymagałaby zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Mamy do czynienia wyłącznie z przetwarzaniem odpadów. Brak jest zatem podstaw do wskazania Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organu właściwego do rozpoznania przedmiotowego wniosku w oparciu o wskazany wyżej przepis.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta Piaseczyński wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Mazowieckiego jako właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy. Organ ponownie przywołał argumentację zawartą w piśmie przekazującym wniosek Spółki według właściwości Marszałkowi Województwa Mazowieckiego. Zauważył ponadto, że w dniu 5 września 2018 r. w życie weszła ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592), mocą której w przypadku, gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg organem właściwym, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach, jest marszałek województwa. Z ilości odpadów, wskazanych we wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, które Spółka zamierza przetwarzać, przypuszczać należy, że ilość magazynowanych przez Spółkę w ciągu roku odpadów przekroczy 3000 Mg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania sporów o właściwość, o których mowa w art. 4 tej ustawy. Zgodnie art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga niniejszą sprawę na wniosek postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Postanowienie wydaje w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym - art. 15 § 2 in fine P.p.s.a.
Spór o właściwość ma miejsce wtedy, gdy zachodzi rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej w odniesieniu do rozpatrywania i rozstrzygania tej samej sprawy, czyli gdy mamy do czynienia z tożsamą sprawą, którą zajmują się co najmniej dwa organy. Spór ten może mieć wymiar pozytywny lub negatywny. W pierwszym przypadku oba organy twierdzą, że są właściwe do załatwienia sprawy. W drugim żaden z organów, do którego trafiła sprawa nie uważa się za właściwy.
W niniejszej sprawie wystąpił spór negatywny bowiem zarówno Marszałek Województwa Mazowieckiego jak i Starosta Piaseczyński uważają, że nie są właściwi do rozpoznania wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wydanie decyzji zezwalającej na zbieranie i przetwarzanie odpadów poza instalacją i urządzeniami w procesie odzysku R5 i R12 w miejscowości G. dla przedsięwzięcia pod nazwą "Rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku skrzyżowania z ul. E. w P. do skrzyżowania z drogą krajową nr [...] wraz z budową obwodnicy G. w zakresie budowy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] od km [...] do km [...] oraz ciągu drogi krajowej nr [...] od km [...] do km [...]". Zbieranie i przetwarzanie odpadów będzie dotyczyło odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, niezawierające substancji niebezpiecznych w ilości 500.000 Mg/rok oraz o kodzie 17 05 06 - urobek z pogłębiania niezawierający lub niezanieczyszczony substancjami niebezpiecznymi w ilości 500.000 Mg/rok.
We wniosku Spółki stwierdza się, iż przetwarzanie odpadów będzie prowadzone na terenie objętym inwestycją związaną z rozbudową drogi krajowej nr [...] na wskazanym odcinku oraz budową obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] i będzie bezpośrednio związane z budową drogi.
Z treści wniosku Spółki wynika, że magazynowanie odpadów pozyskiwanych z zewnątrz polegać będzie na ich dostarczeniu pojazdami ciężarowymi do miejsc magazynowania. Po sprawdzeniu ich jakości i rodzaju nastąpi rozładunek. Dostarczone odpady będą magazynowane luzem na hałdach nieprzekraczających 6 m na terenie inwestycji tj. wzdłuż i na terenie pasa drogowego w sposób selektywny z uwzględnieniem oznaczenia każdego rodzaju odpadów. Magazynowanie będzie prowadzone na terenie nieruchomości, którą wnioskodawca dysponuje na czas realizacji inwestycji. Odpady z grupy 17 zostaną połączone (wymieszane) za pomocą ładowarek w celu uzyskania jednorodnej mieszanki z gotowymi produktami takimi jak cement, piasek, ił, glina bądź hydraulicznym spoiwem drogowym T. Mieszanki będą przygotowywane zgodnie z zapotrzebowaniem podczas budowy drogi. W pierwszej kolejności odzyskowi poddawane będą odpady pochodzące z terenów budowy, robót inżynieryjno - drogowych, ziemnych i kanalizacyjnych, realizowanych w granicach administracyjnych przedmiotowej inwestycji. Proces przetwarzania doprowadzi do powstania mieszanki do stabilizacji i ulepszania gruntu, która posłuży do wypełnienia i niwelacji terenów pod budowę.
Wskazać należy, że przepis art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach ustanawia zasadę, że prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów (ust. 2 tego artykułu). Organy właściwe wskazane są w art. 41 ust. 3 i 4 ustawy o odpadach. Ustawodawca wprowadził ogólną zasadę, że organem właściwym jest starosta (ust. 3 pkt 2), natomiast wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach organem właściwym jest marszałek województwa (ust. 3 pkt 1 lit. a – d) bądź regionalny dyrektor ochrony środowiska (ust. 4).
Właściwość rzeczowa marszałka województwa obejmuje między innymi przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 13 tej ostatniej ustawy przedsięwzięcie to zamierzenie budowlane lub inna ingerencja w środowisko polegająca na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Zaś rodzaje przedsięwzięć zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymienia § 2 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
O powiązaniu technologicznym między przedsięwzięciami można mówić gdy pomiędzy inwestycjami występuje taki związek, który powoduje, że wspólnie tworzą one zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Powiązanie o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku dotyczy również przedsięwzięć tego samego rodzaju i wykorzystujących tą samą technologie, choćby planowanych przez różne podmioty prawa.
Zdaniem NSA, budowa drogi zaliczanej do przedsięwzięć mających zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz zbieranie i przetwarzanie odpadów, które posłużą następnie do budowy tej drogi pozwala przyjąć, że pomiędzy tymi odrębnymi co do rodzaju przedsięwzięciami (budowa drogi i przetwarzanie odpadów) występuje wzajemny związek. Jedno przedsięwzięcie determinuje drugie poprzez zapewnienie materiałów służących do wzniesienia tego drugiego. To powiązanie prowadzi do wniosku, że przedsięwzięcia są ze sobą powiązane technologicznie. Aby zrealizować cel gospodarczy jakim jest budowa drogi należy zapewnić stosowne do tego materiały. Zorganizowanie przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów, które jednocześnie zapewni dopływ surowca do budowy drogi należy uznać za organizacyjnie powiązane z budową drogi, a tym samym za przedsięwzięcie powiązane z nią technologicznie. Gdyby nie ta budowa Spółka nie podejmowałaby wysiłków organizacyjnych stworzenia zaplecza dostaw materiałów do jej budowy.
Proces przetwarzania odpadów obliczony został wyłącznie na zapewnienie wykonawcy drogi bezpośredniego i nieprzerwanego dostępu do materiałów wykorzystywanych dla wybudowania tejże drogi. Wobec tego zasadne jest twierdzenie, że budowa drogi oraz odzysk odpadów z przeznaczeniem na budowę drogi świadczy o występującym pomiędzy tymi przedsięwzięciami powiązaniu technologicznym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organem właściwym do załatwienia wniosku Spółki o wydanie decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów o kodzie 17 05 04 oraz 17 05 06 poprzez użycie ich do wytworzenia mieszanki do stabilizacji i ulepszania gruntu przy wypełnianiu i niwelacji terenów pod budowę przedmiotowej inwestycji - rozbudowa drogi krajowej nr [...] wraz z budową obwodnicy G. w ciągu tej drogi krajowej jest Marszałek Województwa Mazowieckiego.
Przepis art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach w swoim punkcie 1 na zasadzie katalogu zamkniętego określa przypadki, w których organem właściwym jest marszałek województwa. Organ ten jest właściwy do załatwienia wniosku strony o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów m. in. wówczas, gdy mamy do czynienia z przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Katalog przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko zawiera § 2 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W § 2 ust. 1 pkt 32 tego rozporządzenia wskazano, że do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się drogi inne niż autostrady i drogi ekspresowe, o nie mniej niż czterech pasach ruchu i długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku oraz zmianę przebiegu lub rozbudowę istniejącej drogi o dwóch pasach ruchu do co najmniej czterech pasów ruchu na długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku.
Z charakterystyki inwestycji drogowej dołączonej do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. inwestycji drogowej (decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007 r.), która z kolei dołączona została do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wynika, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięcia z ww. przepisu rozporządzenia. Obejmuje drogi krajowe nr [...] i nr [...] na odcinku odpowiednio [...] km oraz [...] km łącznie [...] km. Powstanie droga posiadająca 6 pasów ruchu na odcinku do końca P. oraz 4 pasy ruchu na pozostałym odcinku.
Wobec powyższego zbieranie i przetwarzanie odpadów wskazane we wniosku będzie dotyczyło przedsięwzięcia zawsze znacząco oddziałującego na środowisko, bowiem będzie powiązane z budową drogi o parametrach wskazujących na przedsięwzięcie mające zawsze znaczący wpływ na środowisko. Tym samym zastosowanie będzie miał art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach, wskazujący na kompetencję Marszałka Województwa do wydania przedmiotowego zezwolenia.
Twierdzenie Marszałka Województwa, że nie występuje powiązanie technologiczne między przedsięwzięciem polegającym na budowie drogi a przedsięwzięciem polegającym na zbieraniu i przetwarzaniu wskazanych we wniosku Spółki odpadów w sposób tam określony jest niezasadne. Skoro odpady jak wynika z wniosku mają służyć przede wszystkim do budowy planowanej inwestycji, to kwestionowanie tego faktu jest pozbawione podstaw.
Słusznie zauważa Marszałek, że sam fakt prowadzenia budowy drogi oraz odzysku odpadów na tym samym terenie nie świadczy o właściwości marszałka do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Elementem przesądzającym o jego właściwości jest to, że występuje powiązanie technologiczne pomiędzy budową drogi a procesem zbierania i przetwarzania odpadów, które każe zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przedsięwzięcia powiązane technologicznie rozumieć jako jedno przedsięwzięcie.
Według definicji przedsięwzięcia zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 13 u.i.o.ś. przedsięwzięcie to zamierzenie budowlane lub inna ingerencja w środowisko polegająca na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin przy czym mamy do czynienia z jednym przedsięwzięciem jeżeli przedsięwzięcia są powiązane ze sobą technologicznie.
Tym samym uznanie planowanej inwestycji drogowej za przedsięwzięcie znacząco oddziałujące na środowisko przesądza o uznaniu za takie również przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów w sposób wskazany we wniosku.
Zauważyć należy, że w art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zaliczono zezwolenie na przetwarzanie odpadów do decyzji, które muszą być poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Skoro zatem, według art. 71 ust. 2 ww. ustawy ta ostatnia decyzja jest wymagana tylko do przedsięwzięć znacząco oddziałujących na środowisko, to również samo zamierzenie (droga z § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia) powinno być pod tym względem kwalifikowane jednakowo tak podczas oceny jego oddziaływania na środowisko, jak i w fazie realizacji.
Wobec tego pierwotne zakwalifikowanie inwestycji drogowej w niniejszej sprawie do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko na etapie przed jej realizacją (wystąpienie o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach) powoduje to, że powiązane z nią technologicznie przedsięwzięcie na etapie wystąpienia o decyzję udzielającą zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów także należy kwalifikować jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko.
Wobec tego nie ulega wątpliwości, że zbieranie i przetwarzanie odpadów z wykorzystaniem ich na budowę drogi uznanej za przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko jest z drogą technologicznie powiązane. Z akt sprawy wynika, że niewątpliwie określone we wniosku odpady zostaną wykorzystane podczas procesu budowy drogi - posłużą do wypełnienia i niwelacji terenów pod budowę.
Nie sposób uznać, że wykorzystanie odpadów do wypełnienia i przy niwelacji terenów pod budowę drogi to proces niezależny od samej budowy drogi. Uznać należy, że budowa drogi determinuje oddziaływanie na środowisko w taki sposób, że oddziaływanie to w ramach procesu przetwarzania odpadów w wyżej opisany sposób nie ma już wpływu na skalę łączną oddziaływania na środowisko prowadzonej budowy. Skala przedsięwzięcia oraz wzajemne powiązanie budowy z przetwarzaniem odpadów powodują, że oddziaływanie na środowisko będzie tożsame z tym, jakie niesie sama inwestycja drogowa uznana wcześniej już za zawsze znacząco oddziałującą na środowisko.
Fakt, że odpady wskazane we wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów będą powiązane z budową drogi wskazuje, że wnioskowane przedsięwzięcie dotyczy powiązanych technologicznie przedsięwzięć (budowy drogi z wykorzystaniem zebranych i poddanych odzyskowi odpadów) a zatem przetwarzanie odpadów w tym konkretnym przypadku należy rozpatrywać jako jedno przedsięwzięcie z budową drogi i jako takie zakwalifikować jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko.
Podkreślić należy, że dla zaliczenia wskazanego we wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów zamierzenia do przedsięwzięcia zawsze znacząco oddziałującego na środowisko nie miało znaczenia zlokalizowanie go na terenie budowy drogi ale to, że istnieje pomiędzy budową a przetwarzaniem odpadów powiązanie technologiczne pozwalające przyjąć, iż stanowią jedno przedsięwzięcie.
Niewątpliwie przedsięwzięciem jest budowa drogi, bowiem wypełnia znamiona zamierzenia budowlanego.
W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie miało ustalenie czy przedsięwzięcie, którego wniosek dotyczy jest przedsięwzięciem z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach, co zostało powyżej wykazane.
Za właściwością Marszałka Województwa Mazowieckiego przemawia także nowy przepis art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach wprowadzony ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592). Stanowi on, że organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów jest marszałek województwa, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. Starosta Piaseczyński słusznie zauważył w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, że ilość odpadów, wskazanych we wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów - 500.000 Mg/rok odpadu o kodzie 17 05 04 i 500.000 Mg/rok odpadu o kodzie 17 05 06, które Spółka zamierza najpierw magazynować a następnie przetwarzać, w ciągu roku przekracza wartość wskazaną w ww. przepisie (3000 Mg). Tym samym z uwagi na przewidywaną ilość magazynowanych w ciągu roku odpadów właściwym w sprawie na podstawie tegoż przepisu będzie Marszałek Województwa Mazowieckiego.
Na właściwość Marszałka Województwa wskazuje także art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Stanowi on, iż w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Zaliczenie budowy drogi o wspomnianych wyżej parametrach do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko i powiązanego z nim technologicznie przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów jako jednego przedsięwzięcia o takim charakterze pozwala na przyjęcie, że samo zbieranie i/lub przetwarzanie odpadów także zalicza się przedsięwzięć znacząco oddziałujących na środowisko.
Wobec tego uznać należy, że zbieranie i przetwarzanie odpadów w sposób wskazany we wniosku jest przedsięwzięciem z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o odpadach a to wskazuje na właściwość Marszałka Województwa.
W związku z powyższym organem właściwym w sprawie wydania decyzji zezwalającej na zbieranie i przetwarzanie odpadów w sposób wskazany w przedmiotowym wniosku, zdaniem NSA, będzie Marszałek Województwa Mazowieckiego, gdyż zastosowanie znajdzie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit a i d ustawy o odpadach.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i art. 15 § 2 P.p.s.a., wskazał Marszałka Województwa Mazowieckiego jako organ właściwy w sprawie.