Uzasadnienie
Starosta O. wnioskiem z dnia 17 listopada 2014 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Marszałkiem Województwa M. w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Marszałek Województwa M. przekazał Staroście O. wniosek podmiotu "[...]" [...] Sp. J. [...] z dnia 17 października 2014 r. o zmianę pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do powierzchniowej obróbki substancji, przedmiotów lub produktów z wykorzystaniem rozpuszczalników organicznych, o zużyciu rozpuszczalnika 709 M/rok. Pozwolenie zintegrowane wydał Marszałek Województwa M. - decyzja Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] - zgodnie z właściwością określoną w art. 378 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, dalej "p.o.ś."). Marszałek powołał się na zmianę kwalifikacji ww. przedsięwzięcia w związku z wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 817, dalej "rozporządzenie zmieniające").
Do dnia wejścia w życie przepisów niniejszego rozporządzenia Rady Ministrów powyższe instalacje były kwalifikowane jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i to Marszałek był organem właściwym w sprawie wydawania pozwoleń zintegrowanych.
Zgodnie z art. 378 ust. 1 p.o.ś., starosta jest organem właściwym do wydania pozwolenia zintegrowanego dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jakim jest powyżej wskazana instalacja w myśl obecnie obowiązujących przepisów.
Jednak, w ocenie Starosty, należy mieć na względzie przepis przejściowy zawarty w § 2 rozporządzenia zmieniającego informujący, że do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo przynajmniej jedną z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej "ustawa środowiskowa"), lub dokonano skutecznego zgłoszenia o którym mowa w art. 72 ust. 1a tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jedną z wymienionych w art. 72 ust. 1 decyzji jest decyzja pozwolenie na budowę. Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla niniejszego przedsięwzięcia zostały wydane w latach 2005 - 2010 pozwolenia na budowę dla obiektów, w których zlokalizowana jest instalacja.
Analizując powyższe Starosta zwrócił uwagę, że względem zmiany pozwolenia zintegrowanego dla podmiotu "[...]" [...] Sp. J. [...] ww. przepis również znajduje zastosowanie. Ponadto, prawodawca chcąc zachować ciągłość i ekonomikę postępowania celowo zastosował konstrukcje prawną zawartą w § 2 rozporządzenia zmieniającego.
W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa M. wskazał, że norma § 2 rozporządzenia zmieniającego ma charakter intertemporalny, jest więc normą o charakterze wyjątkowym i jako taka musi być wykładana ściśle. Celem normy intertemporalnej jest regulacja skutków wejścia w życie zmian w dotychczasowych przepisach, a więc norma międzyczasowa reguluje kwestie, czy dawna, czy też nowa norma znajduje zastosowanie do stosunków prawnych, które powstały przed uchyleniem dawnej normy, a trwają nadal pod rządem nowej normy. Cel omawianej normy nie zakłada więc objęcia jej zakresem szerszego katalogu przedsięwzięć i postępowań niż to wynika z treści § 2 rozporządzenia zmieniającego. W tym przypadku chodzi więc o ścisłe wskazanie postępowań, w stosunku do których stosuje się poprzednio obowiązujące przepisy, a postępowania te wskazano przez wymienienie decyzji, jakimi te postępowania się kończą. Wśród tych postępowań nie wymieniono toczącego się na gruncie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, postępowania w przedmiocie uzyskania bądź zmiany pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w art. 201 § 1 p.o.ś.
Stąd też norma intertemporalna § 2 rozporządzenia zmieniającego nie znajdzie tu zastosowania. Oznacza to, że w niniejszej sprawie przedmiotowa instalacja kwalifikowana jest na skutek zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz.1397), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a więc stosownie do treści art. 378 ust. 1 w związku z art. 183 ust. 1 p.o.ś., organem właściwym do wydania pozwolenia zintegrowanego jest starosta, w tym przypadku Starosta O. Organ ten będzie również właściwy do zmiany pozwolenia, co znajduje oparcie w normie art. 214 ust. 1 i 2 p.o.ś. Organ powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II OW 100/14.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni § 2 rozporządzenia zmieniającego, zgodnie z którym do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo przynajmniej jedną z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dokonano skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis ten ma charakter intertemporalny i przewiduje, że zmiana dokonana powyższym rozporządzeniem nie obejmuje określonego rodzaju przedsięwzięć, a ściślej rzecz ujmując, postępowań administracyjnych prowadzonych dla określonego rodzaju przedsięwzięć. Dla rozstrzygnięcia zaistniałego sporu konieczne jest zatem ustalenie zakresu obowiązywania powyższego przepisu, a w szczególności przedsięwzięć i postępowań, których norma ta dotyczy. Chodzi tu więc o przedsięwzięcia:
- 1. dla których uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo
- 2. dla których uzyskano jedną z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy środowiskowej, który to przepis stanowi katalog decyzji wymagających wcześniejszego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach albo
- 3. dla których realizacji konieczne było zgłoszenie w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), ale zgłoszenie to poprzedzone musiało być uzyskaniem decyzji środowiskowej.
Zasadnie podnosi Marszałek w odpowiedzi na wniosek, że norma § 2 rozporządzenia zmieniającego ma charakter intertemporalny, jest więc normą o charakterze wyjątkowym i jako taka musi być wykładana ściśle. Celem normy intertemporalnej jest oczywiście regulacja skutków wejścia w życie zmian w dotychczasowych przepisach, a więc norma międzyczasowa reguluje kwestie, czy dawna, czy też nowa norma znajduje zastosowanie do stosunków prawnych, które powstały przed uchyleniem dawnej normy, a trwają nadal pod rządem nowej normy. Cel omawianej normy nie zakłada więc objęcia jej zakresem szerszego katalogu przedsięwzięć i postępowań niż to wynika z treści § 2 rozporządzenia zmieniającego. W tym przypadku chodzi więc o ścisłe wskazanie postępowań, w stosunku do których stosuje się poprzednio obowiązujące przepisy, a postępowania te wskazano przez wymienienie decyzji, jakimi te postępowania się kończą.
Wśród tych postępowań nie wymieniono toczącego się na gruncie przepisów ustawy p.o.ś. postępowania w przedmiocie uzyskania bądź zmiany pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w art. 201 § 1 p.o.ś. Stąd też norma intertemporalna § 2 rozporządzenia zmieniającego nie znajdzie tu zastosowania.
Wobec tego, przedmiotowa instalacja kwalifikowana jest na skutek zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a więc stosownie do art. 378 ust. 1 w związku z art. 183 ust. 1 p.o.ś., organem właściwym do wydania pozwolenia zintegrowanego jest starosta, w tym przypadku Starosta O. Organ ten będzie również właściwy do zmiany pozwolenia, co znajduje oparcie w normie art. 214 ust. 1 i 2 p.o.ś. (zob. postanowienie NSA z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt II OW 100/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.