Uzasadnienie
Wnioskiem z 19 października 2016 r. Marszałek Województwa Mazowieckiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty Mińskiego jako organu właściwego w sprawie wniosku o wydania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z drogi krajowej nr 50 na odcinku Stojadła-Arynów od km 214+600 do km 214+492.
W uzasadnieniu Marszałek wskazał, że pismem z 8 września 2016 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Starosty Mińskiego z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dla opisanej wyżej inwestycji. Zawiadomieniem z 23 września 2016 r. Starosta Miński przekazał wniosek Marszałkowi Województwa Mazowieckiego. Jako uzasadnienie zawiadomienia o przekazaniu wniosku wskazano art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.). Starosta Miński stwierdził, że marszałek województwa wydaje pozwolenia wodnoprawne, jeżeli szczególne korzystanie z wód, wykonywanie urządzeń wodnych lub eksploatacja instalacji bądź urządzeń wodnych są związane z przedsięwzięciami lub instalacjami, o których mowa w art. 378 ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Jako tego rodzaju przedsięwzięcie wskazał, drogę krajową nr 50. Marszałek Województwa Mazowieckiego nie podzielił stanowiska Starosty Mińskiego w tym zakresie.
W odpowiedzi na wniosek Starosta Miński wskazał, że po ponownej analizie akt sprawy podzielił stanowisko Marszałka Województwa Mazowieckiego. Droga krajowa nr 50 na tym odcinku nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a więc organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego jest starosta.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Do wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma zatem odpowiednie zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., dotyczący umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienionych w pkt 1 i 2 tego przepisu.
W przypadku negatywnego sporu o właściwość, bezprzedmiotowość postępowania nastąpi, jeżeli jeden z organów pozostających w sporze uzna się za właściwy w sprawie i podejmie czynności zmierzające do jej załatwienia. W takiej sytuacji rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego stanie się nieaktualne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2005 r., sygn. akt OW 149/04, z 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OW 167/15, z 25 lutego 2016 r., sygn. akt II OW 151/15).
Jak wynika z odpowiedzi na wniosek, Starosta Miński uznał, że jest organem właściwym do załatwienia sprawy. Oznacza to, że nie istnieje już negatywny spór o właściwość, a zatem rozpoznanie wniosku o jego rozstrzygnięcie jest bezprzedmiotowe.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.