Uzasadnienie
1. Wnioskiem z dnia 19 października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wystąpiło do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między SKO i Wojewodą Warmińsko-Mazurskim w sprawie wniosku J. B. o zmianę decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na "zabudowę części domu mieszkalnego". W uzasadnieniu wniosku podano następujący stan sprawy:
a) Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008, nr [...] Prezydent Miasta Olsztyn odmówił J. B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę na "zabudowę części domu mieszkalnego" przy ul. [...] w O. na działce nr [...], obręb [...].
Decyzję tę utrzymał w mocy Wojewoda Warmińsko-Mazurski wydając decyzję z dnia [...] października 2008 r., znak [...].
b) Wnioskiem z dnia 16 lipca 2009 r. J. B. wystąpił do Prezydenta Miasta Olsztyn o zmianę decyzji odmownej. Prezydent uznał, że jest to wniosek złożony w trybie art.154 K.p.a. i art.155 K.p.a. o zmianę ostatecznej decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2008r., znak: [...]. Dlatego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., znak; [...], Prezydent Miasta Olsztyn działając w trybie art.65 ust.1 K.p.a. przekazał Wojewodzie Warmińsko-Mazurskiemu jako organowi właściwemu wniosek J. B. z dnia [...] lipca 2009 r.
c) Pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. J. B. wniósł do Wojewody Warmińsko-Mazurskiego za pośrednictwem Prezydenta Miasta Olsztyn zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta Olsztyn z dnia [...] lipca 2009 r. o przekazaniu Wojewodzie Warmińsko-Mazurskiemu wniosku J. B. z dnia 16 lipca 2009 r.
Postanowieniem z dnia [...] września 2009r., znak: [...], w oparciu o art.65 § 1 w związku z art.17 K.p.a. Wojewoda Warmińsko-Mazurski przekazał to zażalenie do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Olsztynie.
2. Wnioskiem z dnia 19 października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wystąpiło do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między SKO i Wojewodą Warmińsko-Mazurskim. Jako przedmiot sporu wskazany został wniosek J. B. o zmianę w trybie art.154 k.p.a. i art.155 k.p.a. decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2008r., znak: [...] w sprawie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie podniosło, że jedynie w przypadku braku przepisu szczególnego wskazującego organ wyższego stopnia byłoby organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia J. B. (art.17 pkt 1 K.p.a.). W niniejszej sprawie przepisem szczególnym jest art.80 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz.1118 ze zm.) stanowiący, iż zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej wykonuje starosta będący organem pierwszej instancji (art.82 ust.2 Prawa budowlanego), do którego kompetencji należy między innymi wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą (art.81 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego), a w tym też pozwoleń na budowę (art.28 Prawa budowlanego). Organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty jest wojewoda (art.82 ust.3 Prawa budowlanego). W decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. odmawiającej J. B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę organ w zakresie swojej właściwości powołał się na art.80 ust.1 pkt 1 i art.82 ust.1 i 2 Prawa budowlanego.
Powyższe wynika z faktu, iż Gmina Miejska Olsztyn jest miastem na prawach powiatu (art.92 ust 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, Dz.U. z 2001 r., nr 142 poz.1592 ze zm.), w którym funkcje organów powiatu, w tym starosty wykonuje prezydent miasta (art.92 ust.1 pkt 2 ustawy). Skoro Prezydent Miasta Olsztyn wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie działał w charakterze organu gminy (art.11a ust.1 pkt 2 ustawy dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2001, nr 142 poz.1591 ze zm), lecz pełnił funkcję organu administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji upoważnionego miedzy innymi do wydawania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, to organem właściwym do ewentualnej modyfikacji w trybie art.155 K.p.a. ostatecznej decyzji w tym przedmiocie jest wojewoda, bądź właściwy w sprawie minister.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
A. Wojewoda Warmińsko-Mazurski był związany postanowieniem Prezydenta Miasta Olsztyn z dnia 27 lipca 2009 r. o przekazaniu Wojewodzie do załatwienia wniosku strony z dnia 16 lipca 2007 r.
Organ, któremu w trybie art.65 par. 1 Kpa zostało przekazane podanie, jest związany treścią postanowienia (art.110 w związku z art.126 Kpa). Obalenie mocy wiążącej takiego postanowienia może nastąpić w wyniku wniesienia zażalenia bądź w trybach nadzwyczajnych, jak również w drodze rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego na zasadach wynikających z art.22 Kpa (postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2005 r., II OW 34/05)
Wojewoda nie wystąpił do NSA z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, którego przedmiotem byłoby ustalenie organu właściwego do załatwienia wniosku J. B. o zmianę decyzji odmownej. Wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiony w trybie art.4 w związku z art.15 P.p.s.a. nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, tj. nie będącego konsekwencją istniejącej rozbieżności stanowisk organów publicznych na temat właściwości załatwienia sprawy oczekującej na rozstrzygnięcie. Skoro więc otrzymujący do załatwienia Wojewoda z wnioskiem nie wystąpił. więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie z takim wnioskiem nie było władne wystąpić, gdyż wypowiadałoby się w sprawie podziały właściwości pomiędzy dwoma innymi organami.
B. Postanowienie Prezydenta Miasta Olsztyn z dnia 27 lipca 2009 r. o przekazaniu Wojewodzie do załatwienia wniosku strony zakwestionowała sama strona wnosząc do Wojewody zażalenie z dnia 4. sierpnia 2009 r. i właśnie to zażalenie przekazał Wojewoda postanowieniem z dnia 1 września 2009r., znak IGR.IL7111-0100-37/09 do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium było władne kwestionować swoją właściwość do załatwienia tego zażalenia. "Jeżeli organ, do którego strona zwróciła się o załatwienie sprawy, uznał się za niewłaściwy i przekazał podanie w drodze postanowienia na podstawie art.65 § 1 K.p.a. innemu organowi, organ, któremu podanie przekazano ostatecznym postanowieniem, jeżeli uzna, że nie jest organem właściwym, nie może wydać postanowienia o przekazaniu podania organowi, od którego je otrzymał, lecz powinien wystąpić do sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu na zasadzie art.4 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2005 r., II OW 59/05).
Postanowienie przekazujące, wydane na podstawie art.65 § 1 K.p.a., zwalnia przekazujący organ od obowiązku załatwienia sprawy i dlatego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powinien wystąpić organ, któremu sprawę przekazano, jeżeli nie uważa się za organ właściwy. (postanowienie NSA z dnia 7 września 2005 r., I OW 153/05).
SKO mogło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu postawić pytanie o swą właściwość w załatwieniu zażalenia z dnia 4. sierpnia 2009 r., a tymczasem - wystąpiło do NSA z wnioskiem o rozstrzygnięcie swojego sporu kompetencyjnego z Wojewodą w sprawie załatwienia wniosku z dnia 16 lipca 2009 r. SKO uznało, że kompetencja do załatwienia tego wniosku jest przedmiotem sporu kompetencyjnego: "Wnoszę o rozstrzygniecie sporu o właściwość wynikłego na tle wniosku J. B. o zmianę (...) decyzji (...) utrzymującej w mocy decyzję (...) odmawiającą J. B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę". W uzasadnieniu wniosku SKO wspomniało o zażaleniu, jednakże żądaniem załatwienia przez NSA był objęty wniosek strony o zmianę decyzji.
Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sporu kompetencyjnego wszczynane jest na wniosek uprawnionego organu lub strony i Sąd jest związany zakresem przedmiotowym wyznaczonym przez wniosek. W dniu przekazania wniosku Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na załatwienie oczekiwało zażalenie J. B. z dnia 4. sierpnia 2009 r. wniesione na postanowienie Prezydenta Miasta Olsztyn z dnia 27 lipca 2009 r., a nie wniosek zawarty w piśmie strony z dnia 16 lipca 2009 r.
C. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.4 w związku z art.193 i art.58 § 1 punkty 1 i 6 P.p.s.a.