Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 października 2019 r., sygn. akt II OW 91/19

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty W. z dnia 28 maja 2019 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą W. a Dyrektorem Zarządu Zlewni w P. – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosków
Sprawa
w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód postanawia wskazać Dyrektora Zarządu Zlewni w P. – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie jako organ właściwy w sprawie.
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Miron przewodniczący
Sędzia NSA Barbara Adamiak sprawozdawca
Sędzia del WSA Kazimierz Bandarzewski

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 28 maja 2019 r. Starosta W., zw. dalej Starostą, wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z Dyrektorem Zarządu Zlewni w P. - Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie, zw. dalej Dyrektorem, w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosków H. K. z dnia 15 października 2018 r., 22 października 2018 r. oraz z dnia 9 marca 2019 r. w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty W. z dnia 17 sierpnia 2011 r. udzielającą K J, R S, A J, M G prowadzącym działalność związaną z produkcją rybacką pod nazwą Gospodarstwo R s.c. "W." K....,... R. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla obiektu stawów rybnych M. w C., gmina K. Starosta wnioskując o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wskazał, że zdaniem organu, w sprawie wznowienia postępowania, w którym właściwość organu określona została jako organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji zasadne byłoby orzekanie przez organ ustalony, zgodnie z art. 19 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 397 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.), bowiem co prawda starostowie nadal funkcjonują w systemie organów administracji publicznej, jednak utracili kompetencje do wydawania pozwoleń wodnoprawnych. Nadto w sytuacji zmiany przepisów dotyczących właściwości administracji publicznej właściwym do rozpatrzenia sprawy powinien być organ, który jest uprawniony do załatwienia danego rodzaju spraw według obowiązujących aktualnie przepisów o zakresie jego działania. Zdaniem Starosty, organ właściwym do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty W. z dnia 17 sierpnia 2011 r. powinien być zatem ustalony, jako organ obecnie właściwy do wydania tego pozwolenia - zgodnie z art. 397 ustawy - Prawo wodne, tj. Dyrektor Zarządu Zlewni w P. Dyrektor Zarządu Zlewni w Przemyślu nie udzielił odpowiedzi na ww. wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje – na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.

Wpływ zmiany przepisów o właściwości organów w postępowaniu zwyczajnym na właściwość organów w postępowaniu nadzwyczajnym był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów z 17 kwietnia 2012 r. II OPS 1/12, której sentencja dotyczyła postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Jednak uzasadnienie tej uchwały zawiera rozważania na temat wpływu takiej zmiany na właściwość organu w sprawie wznowienia postępowania. W ww. uchwale Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w przypadku wznowienia postępowania o właściwości organu administracji decydują przepisy obowiązujące nie w chwili wydania decyzji kończącej ostatecznie postępowanie, lecz przepisy obowiązujące w chwili wznowienia tego postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego spór kompetencyjny ten kierunek wykładni ma znaczenie w niniejszej sprawie. Wnioski H. K. z dnia 15 października 2018 r., 22 października 2018 r. oraz z dnia 9 marca 2019 r. został złożone po wejściu w życie ustawy Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r., która od dnia od 1 stycznia 2018 r. zmieniła, w zakresie właściwości rzeczowej, organy upoważnione do udzielania pozwoleń wodnoprawnych, przekazując te zadania właściwym organom Wód Polskich (art. 397 Prawa wodnego z 2017 r.). Zgodnie z art. 545 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1-3d, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego był w tych sprawach Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Jednocześnie, jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęciem "przepisów dotychczasowych", o których mowa w art. 545 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r., należy rozumieć przepisy prawa materialnego, a właściwość rzeczową (instancyjną) powinno określać się według przepisu prawa obowiązującego w dacie wydania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2015 r., sygn. akt II OW 54/15, sygn. akt II OW 55/15; z 20 lipca 2018 r. sygn. akt II OW 14/18). Nie można bowiem przeprowadzić wykładni przepisów w oderwaniu od przepisów ustrojowych wprowadzających zmiany w strukturze administracji publicznej, skoro konieczne jest jednoczesne uwzględnienie obowiązku wynikającego z art. 19 kodeksu postępowania administracyjnego, tj. przestrzegania właściwości rzeczowej przez organy administracji publicznej w każdym stadium postępowania administracyjnego. Zatem wobec sukcesji uprawnień jednego organu na drugi, zwrot "organ, który w sprawie wydał decyzję w ostatniej instancji", którym posłużył się ustawodawca w art. 150 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, powinien w tym przypadku podlegać stosownej interpretacji adaptacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2019 r. sygn. akt II OW 57/19, z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II OW 196/18 i przywołane tam orzeczenia).

Powyższe oznacza, że jeśli na podstawie art. 397 Prawa wodnego z 2017 r. właściwym organem do rozpoznania wniosku w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego właściwy jest organ Wód Polskich, a dokładnie – dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich (art. 397 ust. 1 w zw. z art. 397 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy), to dokonując interpretacji adaptacyjnej art. 150 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, organem właściwym w przedmiocie wznowienia takiego postępowania jest także ww. organ.

Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Dyrektora Zarządu Zlewni w P. - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie jako organ właściwy w sprawie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.