Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1000/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez nadesłanie poprawnego pełnomocnictwa własnoręcznie podpisanego przez skarżącą lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem.
Sąd wskazał, że stosowne wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 sierpnia 2023 r., jednak wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, formułując zarzuty naruszenia:
- - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwie zastosowanie co wynikało z błędnego uznania przez Sąd I instancji, iż skarga jest dotknięta brakami formalnymi, które nie zostały usunięte przez skarżącą w wyznaczonym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. terminie.
- - art. 31 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie, podczas gdy pełnomocnictwo stwierdzające umocowanie do reprezentowania skarżącej zostało jedynie nieuwierzytelnione co stanowiło uchybienie strony stanowiące jedynie ujemną przesłankę procesową, gdyż uwiarygodnione pełnomocnictwo zawierały dokumenty administracyjne.
W zażaleniu wskazano, że przedmiotowego zarządzenia pełnomocnik strony nigdy nie otrzymał. Korespondencją otrzymaną w dniu 28 sierpnia 2023 r. Sąd doręczył pełnomocnikowi strony odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty w wysokości 541 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.). W tym zakresie Sąd Administracyjny nie ma obowiązku poszukiwania pełnomocnictwa w aktach administracyjnych dla potwierdzenia skuteczności złożonej przy skardze światłokopii pełnomocnictwa. Poza tym wskazywane w zażaleniu pełnomocnictwo z akt administracyjnych nie jest tożsamym dokumentem, który odpowiadałby kopii pełnomocnictwa złożonego przy skardze. Są to bowiem pełnomocnictwa z rożnych dat i nie o tożsamej treści.
Ponadto wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2023 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie poprawnego pełnomocnictwa własnoręcznie podpisanego przez skarżącą lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 sierpnia 2023 r. Z dowodu doręczenia wezwania wynika, że dotyczyło ono "wezwania o braki" i "wezwania o wpis".
Dodatkowo z adnotacji znajdującej się na przedmiotowym wezwaniu, a zalegającym w aktach sprawy, wynika, że zostało ono przekazane do Biura Podawczego dnia 23 sierpnia 2023 r., co też odpowiada dacie (nadania przesyłce numeru) znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
W światle akt sprawy nie znajduje zatem potwierdzenia argumentacja zażalenia wskazująca jakoby nie doręczono wezwania pełnomocnikowi skarżącej w omawianym zakresie.
Wobec powyższego zasadnie Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.