Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 342/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek E. S. o wyłączenie sędziego w sprawie z jego skargi na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wstrzymania budowy budynku mieszkalnego i studni kopanej.
Sąd wskazał, że w dniu 24 czerwca 2014 r., na rozprawie, skarżący E. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Mirosława Wincenciaka od rozpoznawania niniejszej sprawy ze względu na fakt, iż brał on udział w rozpoznawaniu sprawy o sygnaturze II SA/Bk 733/11 jako sędzia sprawozdawca. Sędzia Mirosław Wincenciak, w dniu 25 czerwca 2014 r. pisemnie oświadczył, że nie istnieją żadne okoliczności stanowiące podstawę do jego wyłączenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że wniosek o wyłączenie podlega oddaleniu, bowiem nie zachodzą okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, które to okoliczności wykluczałyby wskazaną osobę od rozpoznania złożonej przez skarżącego skargi na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Zdaniem Sądu, z akt sprawy, w tym z argumentacji skarżącego, nie wynika aby sędzia, którego wniosek dotyczy, posiadał jakiekolwiek subiektywne nastawienie do strony. Fakt, że sędzia był w składzie w sprawie II SA/Bk 733/11 nie może być podstawą jego wyłączenia. Sprawa dotyczyła bowiem innego przedmiotu i innej decyzji.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 19 i art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) Sąd orzekł jak w sentencji.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 19 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie, w sytuacji, kiedy wnioskodawca na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. wykazał brak bezstronności sędziego Mirosława Wincenciaka przy rozpoznawaniu sprawy II SA/Bk 733/11, co wywołuje uzasadnione wątpliwości przy rozpoznawaniu tej sprawy.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a.
Stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zasadnie ocenił, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego Mirosława Wincenciaka od orzekania. Za taką okoliczność nie może być uznany fakt, iż brał on udział w rozpoznawaniu sprawy o sygnaturze II SA/Bk 733/11 jako sędzia sprawozdawca. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi sprawę wadliwie, z naruszeniem przepisów prawa, nie stanowi przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego, albowiem merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków zaskarżenia. Również subiektywne odczucia skarżącego co do stosunku sędziego do jego osoby nie mogą stać się przyczyną uzasadniającą wyłączenie sędziego od rozpoznawania sprawy.
Podkreślenia wymaga, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Sędzia Mirosław Wincenciak złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w sprawie niniejszej (k-172), a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tego oświadczenia, stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie wskazanego wyżej sędziego było zgodne z prawem.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10).
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.