Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 298/10 pozostawił bez rozpoznania pismo Z. i B. D. z dnia [...] czerwca 2010 r. w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, iż z uwagi na wątpliwość co do charakteru pisma skarżących z dnia 9 czerwca 2010 r. zatytułowanego "Wniosek", w którym domagali się zwrotu wszelkich kosztów (dojazdów, porady prawnej) w kwocie 2.000 złotych, Sąd wezwał ich do nadesłania oświadczenia, czy pismo to należy traktować jako zażalenie na postanowienie z dnia 31 maja 2010 r. w punkcie II, czy też w inny sposób. Skarżący zostali zobowiązani do odpowiedzi na wezwanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżący odebrali powyższe pismo w dniu 23 czerwca 2010 r. W kolejnym piśmie z 18 czerwca 2010 r. Sąd poinformował skarżących o zasadach zwrotu kosztów i wyznaczył 7-dniowy termin odpowiedzi pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 9 czerwca 2010 r. bez rozpoznania. W dniu 27 sierpnia 2010 r. skarżący nadesłali do Sądu kolejne pismo zatytułowane "Monit", w którym podali, że w dniu 12 lutego 2010 r. i w dniu 9 czerwca 2010 r. przesłali do Sądu wnioski o zwrot należnych im kosztów, wobec zaś braku odpowiedzi na nie oczekują na niezwłoczną informację w powyższej sprawie i doręczenie orzeczenia w sprawie kosztów na piśmie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że jak już zostało przekazane skarżącym w piśmie z dnia 18 czerwca 2010 r., w sytuacji gdy skarga jest niedopuszczalna, co miało miejsce w niniejszej sprawie, stronie zwraca się jedynie uiszczony wpis sądowy. Nie służy jej prawo zwrotu innych kosztów postępowania sądowego. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu zostało w niniejszej sprawie wydane, z uwagi zaś na odrzucenie skargi brak było podstaw do zasądzenia na rzecz skarżących innych kosztów. W tej sytuacji stosownie do art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zaskarżonym zarządzeniem Sąd pozostawił bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 9 czerwca 2010 r.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wskazali, że koszty poniesione przez nich są znacznie wyższe od przyznanych, dlatego domagają się ich zwrotu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie bądź niepoprawienie pisma w terminie skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 2).
W niniejszej sprawie treść pisma z dnia 9 czerwca 2010 r. budziła wątpliwość Sądu co do intencji skarżących. Ze względu na akcentowaną w nim kwestię zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz mając na uwadze, iż wniesione ono zostało po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowienia z dnia 31 maja 2010 r. o odrzuceniu ich skargi i o zwrocie uiszczonego wpisu w kwocie 100 złotych, Sąd prawidłowo zwrócił się do skarżących o wyjaśnienie charakteru tego pisma. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący powtórzyli jedynie żądanie zwrotu poniesionych przez nich kosztów. Jak wynika natomiast z akt sądowych - co też podkreślił Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym zarządzeniu - kwestie podnoszone przez skarżących w piśmie z dnia 9 czerwca 2010 r. odnoszące się do zwrotu kosztów zostały im już wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia z 31 maja 2010 r. oraz wyczerpująco w piśmie z dnia 18 czerwca 2010 r.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie pozostawiające bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 9 czerwca 2010 r. wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.