Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 194/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą E.K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Podstawę prawną zawieszenia postępowania stanowił przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w sprawie tej był już wydany wyrok oddalający skargę, jednakże na skutek skargi kasacyjnej skarżącej został on uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2017 r. II OSK 865/17. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji powinien ustalić, jak zakończyła się sprawa o rozgraniczenie działek nr [...] i nr [...]. Gdyby się bowiem okazało, że rozgraniczenia dokonano w ten sposób, że za prawną granicę uznano ewidencyjną granicę przyjętą do opracowania projektu budowlanego, to kwestia rozgraniczenia nie powinna stać na przeszkodzie udzieleniu pozwolenia na budowę. W przeciwnym jednak przypadku, to znaczy, gdyby w postępowaniu rozgraniczeniowym potwierdziły się twierdzenia skarżącej, sprawa pozwolenia na budowę powinna być ponownie rozpoznana.
Po zwrocie akt Sąd ustalił, że Sąd Rejonowy w S. I Wydział Cywilny w dniu [...] marca 2018 r. wydał postanowienie sygn. akt I Ns [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiących działki nr [...] i [...] położone w [...]. Od przedmiotowego postanowienia M.S. wniosła apelację do Sądu Okręgowego w S. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie zaszła podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o rozgraniczenie działek nr [...] i nr [...] przed sądem cywilnym, gdyż rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zależy od wyniku postępowania cywilnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości stanowiących działki nr [...] i [...]. Z informacji udzielonych przez Sąd Rejonowy w S. (notatka urzędowa z dnia 30 lipca 2018 r.) wynika, że przedmiotowa sprawa nie została prawomocnie zakończona.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zarzucając Sądowi naruszenie:
- - art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego, mimo iż w sprawie nie wystąpiła kwestia prejudycjalna, o której mowa w tym przepisie;
- - art. 190 zd. 1 p.p.s.a. polegające na błędnym, bo wybiórczym i niezgodnym z rzeczywistą treścią, zastosowaniu wiążącej wykładni prawa dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2017 r., co doprowadziło do nieuzasadnionego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy ziściły się wszelkie przesłanki wydania przez Sąd pierwszej instancji wyroku merytorycznie rozstrzygającego skargę na decyzję organu, wydaną ze stwierdzonym przez Naczelny Sąd Administracyjny naruszeniem art. 97 § 4 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że kwestia podniesiona przez Sąd – dotycząca rozgraniczenia działek nr [...] i [...] – stanowi zagadnienie wstępne, ale w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowoadministracyjnym. To nie Sąd musi dysponować wiedzą o ostatecznym ustaleniu przebiegu granic pomiędzy ww. działkami, ale organ administracji, bo to organ ma obowiązek ocenić, czy budynek został zaprojektowany z uwzględnieniem wymaganej odległości od granicy, czy też nie. Zdaniem skarżącej to nie Sąd winien zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, ale czynność ta winna zostać dokonana przez organ odwoławczy. Skarżąca podniosła także, że to, iż Naczelny Sąd Administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy nakazał Sądowi pierwszej instancji ustalić jak zakończyła się sprawa rozgraniczenia działek nr [...] i [...], nie daje podstaw do przyjęcia, iż powyższe zalecenie nakazuje temu Sądowi zawiesić postępowanie.
Dalej wskazano, że prawidłowe zastosowanie wykładni dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny winno doprowadzić do przyjęcia, że po ustaleniu przez Sąd pierwszej instancji, iż sprawa rozgraniczeniowa znajduje się jeszcze w toku, sąd ten przystępuje do wydania wyroku w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. przesądzonym przez Sąd odwoławczy faktem naruszenia przez Wojewodę art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie stanowił przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z którego wynika, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie (zobacz: postanowienie NSA z 15.03.2012 r. I GZ 35/12, LEX nr 1136617).
Przedmiotowa sprawa dotyczy decyzji zezwalającej na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany. Projektowana inwestycja (budowa budynku jednorodzinnego) przewidziana jest do realizacji na działce nr [...]. W sprawie niesporne jest, że w toku postępowania administracyjnego nastąpił spór co do przebiegu granicy pomiędzy działką przeznaczoną do zainwestowania, a działką nr [...]. Na dzień wydawania przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone - od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] marca 2018 r. rozgraniczającego ww. nieruchomości została wywiedziona apelacja.
Odnotować także należy, że w sprawie został już wydany wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę, jednakże na skutek wywiedzionej przez skarżącą skargi kasacyjnej został on uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r. II OSK 865/17, a sprawa została przekazana Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zawarł wytyczne dotyczące dalszego postępowania przez Sąd pierwszej instancji, wskazując iż "w ocenie NSA, istnieją powody, aby Sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznał sprawę.
Sąd powinien ustalić, jak zakończyła się sprawa o rozgraniczenie działek nr [...] i [...]. Gdyby się bowiem okazało, że rozgraniczenia dokonano w ten sposób, że za prawną granicę uznano ewidencyjną granicę przyjętą do opracowania projektu budowlanego, to kwestia rozgraniczenia nie powinna stać na przeszkodzie udzielenia pozwolenia na budowę. W przeciwnym jednak przypadku, to znaczy, gdyby w postępowaniu rozgraniczeniowym potwierdziły się twierdzenia skarżącej, sprawa pozwolenia na budowę powinna być ponownie rozpoznana".
Mając zatem na uwadze przedmiot niniejszego postępowania, ww. stan faktyczny sprawy oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 19 grudnia 2017 r. II OSK 865/17 stwierdzić trzeba, że zasadnie Sąd pierwszej instancji zawiesił niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem powszechnym o rozgraniczenie przedmiotowych działek. Nie ulega bowiem wątpliwości, że od wyniku tej sprawy cywilnej zależeć będzie wynik toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Odmiennego stanowiska skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotowe zażalenie nie podziela.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.