Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 6 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek T. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Anny Siedleckiej od orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty W. w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku. Według Sądu I instancji, w świetle postanowień art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniosek T. K. nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem wnioskodawca nie podał żadnych konkretnych okoliczności faktycznych uzasadniających wyłączenie sędziego WSA Anny Siedleckiej od rozpoznawania sprawy. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, podstawę wyłączenia nie mogło stanowić wezwanie skarżącego do oświadczenia, czy podtrzymuje złożoną skargę, ponieważ nie sposób przyjąć, że z zarządzenia sędziego wynikało, iż "sędzia działa w korupcyjnym lub kolesiowskim układzie", co – w ocenie wnioskodawcy - winno uzasadniać jego wyłączenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył T. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu zażalenia, uzupełnionym w piśmie z 24 stycznia 2011 r., skarżący poddał w wątpliwość bezstronność sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazując na sprawy z jego udziałem, w których sędziowie tego Sądu orzekali nie dopełniając, w opinii strony skarżącej, swoich obowiązków (z naruszeniem prawa).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem, sędzia jest wyłączony w sprawach: 1) w których sędzia jest stroną bądź pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, 2) małżonka sędziego, krewnych sędziego lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia oraz powinowatych bocznych do drugiego stopnia, 3) osób związanych z sędzią z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w których sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron, 5) w których sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą, 6) w których sędzia brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub rozpoznanego przez niego, a także w sprawach, w których występował jako prokurator, 7) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie 8) w których sędzia brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Art. 19 p.p.s.a. zakreśla natomiast tzw. względne przesłanki wyłączenia. Przepis ten wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia sędziego uznać należy, że nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 18 i art. 19 powołanej ustawy. Także skarżący w swoim zażaleniu nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do wyłączenia od orzekania sędziego Anny Siedleckiej. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego co do braku bezstronności sędziego Anny Siedleckiej oraz pozostałych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Nie jest bowiem dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć, jakie zapadły w innych sprawach z jego udziałem, w których orzekali sędziowie tego Sądu. Wydane przez sędziego zarządzenie z 5 października 2010 r., na podstawie którego skarżący został wezwany do ustosunkowania się odnośnie do kwestii popierania (cofnięcia) skargi, wynikało z treści udzielonej przez organ administracji odpowiedzi na skargę.
Fakt skierowania do skarżącego tego rodzaju wezwania nie wywołuje uzasadnionej wątpliwości co do zachowania przez sędziego bezstronności w rozpoznawanej sprawie, przez co żądanie jego wyłączenia nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.