Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2007 r. w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 270/07 skarżący W. T. wniósł o wyłączenie sędziów [...], [...] oraz [...] od orzekania w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie przekazania odwołania według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. oddalił powyższy wniosek. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z okoliczności wskazanych przez skarżącego oraz z oświadczeń złożonych przez sędziów, których wyłączenia domagała się strona, nie wynika aby łączył ich z wnioskodawcą, ani z żadną inną stroną postępowania jakikolwiek osobisty stosunek, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności, a także nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Sąd wskazał również, że skarżący wnosząc ponownie o wyłączenie składu orzekającego nie podał żadnych okoliczności uzasadniających konieczność zastosowania określonych w ustawie środków prawnych.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył W. T., domagając się wyłączenia sędziów orzekających w niniejszej sprawie oraz adwokata wyznaczonego w ramach prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. W niniejszej sprawie, jak słusznie zauważył Sąd i instancji nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających wyłączenie składu sędziowskiego.
Skarżący we wniosku o wyłączenie sędziów, jak i w zażaleniu na postanowienie o jego oddaleniu nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów.
Również z oświadczeń sędziów wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich bezstronności, a zatem uznać należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Wskazać należy, że przyznanie przez sąd prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu powoduje ten skutek, że konkretnego adwokata wyznacza samorząd adwokacki, do którego postanowienie o przyznaniu prawa pomocy zostało przekazane celem jego realizacji. Brak jest natomiast podstaw prawnych do orzekania przez sąd administracyjny w kwestii wykonywania raz przyznanego prawa i to bez względu na to, jakie czynności podejmowane są przez samorząd adwokacki.
Strona niezadowolona z działań dotychczasowego pełnomocnika może wnieść skargę na działanie pełnomocnika do Okręgowej Rady Adwokackiej lub zwrócić się o jego zmianę. Wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu nie należy jednak do kompetencji Sądu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.