Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie ze skargi J.W. na przewlekłość postępowania Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku w przedmiocie przekazania wniosku o rozbiórkę obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że argumentacja rozpoznawanego wniosku nie wskazuje na istnienie po stronie sędziego Mieczysława Markowskiego okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności w tej sprawie. Tym bardziej, że sędzia w złożonym oświadczeniu wykluczył przesłanki takiego wyłączenia, a oświadczenie to nie zostało przez wnioskodawczynię skuteczne podważone. Za nieskuteczną uznał też Sąd, okoliczność, że sędzia NSA Mieczysław Markowski został wyłączony od orzekania w równolegle toczącej się sprawie o sygn. akt II SA/Bk 6/13.
Sprawa ta dotyczy bowiem wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. (sygn. akt II SA/Bk 32/12), oddalającym skargę na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku umarzającą postępowanie dotyczące rozbiórki obiektu budowlanego, który to wyrok został wydany m.in. przez sędziego NSA Mieczysława Markowskiego. Niniejsza sprawa dotyczy zaś kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego w przedmiocie przekazania, według właściwości, wniosku skarżącej. Ze względu na fakt, że elementy przedmiotowe obu tych spraw różnią się od siebie, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w niniejszym postępowaniu.
Sąd podkreślił także, że trudno uznać za świadczące o negatywnym nastawieniu do skarżącej okoliczności podpisania zarządzeń, w których błędnie określono przedmiot zaskarżenia czy niezasadnego wezwania do uiszczenia wpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.W. podnosząc, że sędzia NSA Mieczysław Markowski nie spełnia właściwie powierzonej mu funkcji Przewodniczącego Wydziału II WSA i nie prostuje w sposób właściwy swoich błędów. Skarżąca podkreśliła, że nie godzi się, aby orzekanie w niniejszej sprawie było tak niedopracowane jak kwestie opisane we wniosku o wyłączenie sędziego od orzekania. Podkreśliła też, że sędzia NSA Mieczysław Markowski wydał wyrok z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 649/11 w sprawie dotyczącej przeprowadzenia uzgodnień niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania pozaprawnych przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa zawartymi w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyłączenie sędziego następuje na wniosek strony, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi więc być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
W niniejszej sprawie, bez wątpienia nie występują okoliczności określone w art. 18 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie potwierdza także oświadczenie złożone przez sędziego NSA Mieczysława Markowskiego o nieistnieniu okoliczności mogących wywołać uzasadniona wątpliwość, co do jego bezstronności w niniejszej sprawie (k. 339). Odnosząc się zaś do okoliczności określonych w art. 19 p.p.s.a. wskazać należy, że nieprawidłowe określanie przedmiotu zaskarżenia czy bezzasadne wzywanie do uiszczenia wpisu sądowego nie świadczą o negatywnym nastawianiu sędziego do skarżącej. Fakt orzekania przez sędziego w innych sprawach skarżącej również nie uzasadnia zarzutu braku obiektywizmu i wyłączenia sędziego, tym bardziej, że przytoczona przez skarżąca sprawa dotyczyła wydania uzgodnień niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast niniejsza sprawa dotyczy przewlekłości postępowania organu w sprawie wniosku o nakaz rozbiórki.
Podkreślić należy, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie wnioskodawczyni o wadliwym sposobie wykonywania przez sędziego obowiązków przewodniczącego wydziału czy orzekania w innych sprawach, do czego sprowadzają się argumenty zawarte zarówno we wniosku o wyłączenie sędziego, jak i w zażaleniu. Tego rodzaju okoliczności nie stwarzają bowiem uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.