Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. L. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że z uwagi na złożony w zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżącemu został wysłany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia, podpisania oraz zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co skutkowało pozostawieniem bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie W. L. wniósł o jego uchylenie i zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w części tj. zwolnienia od ponoszenia opłaty sądowej. Wskazał, że jego sytuacja rodzinna i majątkowa w pełni uzasadnia jego wniosek, Sąd zaś posiada wszelkie dane w dokumentach, które składał już wcześniej, nie widzi zatem potrzeby składania ich ponownie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie powyższego wymogu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie z uwagi na to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty został w zażaleniu, jakie wpłynęło do Sądu I instancji i nie został złożony na urzędowym formularzu, skarżący został wezwany do uzupełnienia powyższego braku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pomimo precyzyjnego wezwania Sądu, skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanego braku formalnego.
Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie miał innej możliwości, jak tylko pozostawić wniosek bez rozpoznania, bowiem skutek taki określony został w powołanym wyżej art. 257 p.p.s.a.
Oznacza to, że zasadnie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odnosząc się do argumentów przytoczonych w zażaleniu wskazać należy, że ocenie Sądu każdorazowo podlega aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje zatem fakt, iż strona składała uprzednio wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w tej sprawie i odpowiednia dokumentacja znajduje się w aktach.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a.
Jedynie na marginesie wskazać należy, że strona może wnieść o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, w tym także złożyć kolejny wniosek w tym przedmiocie, dochowując wymogów formalnych takiego wniosku, co wynika z treści art. 243 § 1 p.p.s.a..