Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu wniosku skarżących B. K. i K. K., odmówił wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wraz z tarasem nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej oraz obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję sanitariatu, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Uzasadniając powyższe Sąd wskazał, że fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania jej wykonania. Wstrzymanie wykonania decyzji jest uzależnione od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawili okoliczności, które pozwalałyby rozważyć merytorycznie złożony wniosek.
Pismem z dnia 22 września 2010 r. B. K. i K. K. wnieśli zażalenie na przedmiotowe postanowienie z dnia 13 września 2010 r.
W uzasadnieniu zażalenia podnieśli, że rozstrzygając ich wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd powinien był wziąć pod uwagę całą przedstawioną przez nich argumentację. Podkreślili, że w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wykonanie decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki w przypadku korzystnego dla skarżących zakończenia sprawy dotyczącej legalizacji samowoli budowlanej mogłoby spowodować konieczność odbudowy wcześniej rozebranych obiektów budowlanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie przedstawili w nim okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z takim stanowiskiem nie można w pełni się zgodzić. Powinnością sądu przy ocenie zasadności wniosku jest bowiem uwzględnienie z urzędu okoliczności przemawiających za lub przeciwko wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.
Okoliczności niniejszej sprawy dają podstawę by uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji, polegające na rozbiórce obiektu budowlanego jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może prowadzić do wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny wziął zatem pod uwagę podniesioną przez skarżących kwestię znaczących strat finansowych, które powstałyby po ich stronie w wyniku utraty przedmiotowych obiektów. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na realizacją obiektu, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. A zatem wykonanie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego może prowadzić do zaistnienia w majątku inwestora znacznej szkody.
Kierując się powyższymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 i art. 61 § 3 w związku z art. 193 i art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.