Uzasadnienie
UZASADNIENIE.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżących E. i B. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2005r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu na budowę i udzieleniu pozwolenia na budowę odcinka drogi krajowej nr 70 obejmującej Al. Rataja w Skierniewicach.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E. i B. L. stwierdzając, iż konsekwencje realizacji przedmiotowej inwestycji obciążają skarżących, bowiem nastąpił niemalże całkowity brak zainteresowania dzierżawą lokali handlowych.
Ponadto skarżący stwierdzili, iż to że inwestor uniemożliwia im dostęp do akt sprawy wskazuje na istnienie nieprawidłowości, których nie chce im ujawnić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może zostać uwzględnione, bowiem nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy.
Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżanej decyzji nie powołali jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia ich wniosku. Podobnie w zażaleniu na postanowienie wydane w tym zakresie przez Sąd I instancji skarżący nie skupili się na wykazaniu zasadności takiego wstrzymania przez Sąd I instancji, podnosząc zarzuty dotyczące zaskarżanej decyzji wydanej przez organ administracji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.