Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 marca 2015 r., II SA/Gl 1030/14 WSA w Gliwicach oddalił skargę skarżącej na decyzję Wojewody Śląskiego w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.
Zarządzeniem z 10 czerwca 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II WSA w Gliwicach wezwał skarżącą do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia.
Od tego zarządzenia skarżąca złożyła zażalenie. Wniosła o przyznanie jej prawa pomocy.
Postanowieniem z 18 września 2015 r., II OZ 845/15 NSA oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/GL 1030/14 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się, co oznacza, że pismu takiemu nadaje się dalszy bieg pomimo jego nieopłacenia (a należność podlega egzekucji), nie pozostawia się go zaś bez rozpoznania. Skarżąca, spełniając wszystkie wymagane w tym przepisie przesłanki, skutecznie wniosła o sporządzenie uzasadnienia. Już w momencie złożenia wniosku powstaje po stronie składającego wniosek obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Opłata ta wynosi 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zasadnie zatem wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Odnosząc się do treści zażalenia wskazać należy, że przyznanie stronie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych odbywa się w innym postępowaniu, niż to zainicjowane wniesieniem zażalenia na zarządzenie w przedmiocie opłaty kancelaryjnej. W postępowaniu wywołanym zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od uzasadnienia wyroku sąd bada tylko, czy skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia opłaty oraz czy jej wysokość została przez sąd określona poprawnie. NSA nie stwierdził w tym zakresie uchybień sądu. Wskazać przy tym trzeba, że postanowieniem z 18 września 2015 r., II OZ 845/15 NSA prawomocnie wypowiedział się w sprawie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy. Postanowieniem z 25 listopada 2014 r., II SA/Gl 1030/14 zwolniono zaś skarżącą tylko z konieczności uiszczania wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.