Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2006 roku, sygn. akt III SA/Gd 384/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Z. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2006 roku wydane w sprawie ze skargi Z. O. na uchwałę Rady Miejskiej w Chojnicach z dnia 27 października 2003 roku, nr [...] w przedmiocie wyboru ławników.
Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu 2 sierpnia 2005, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2005 roku, doręczono Z. O. wezwanie do uiszczenia w terminie 7 dniu wpisu od skargi w kwocie 300 złotych pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 marca 2006 roku, sygn. akt II OZ 252/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
W dniu 26 sierpnia 2005 roku skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 21 października 2005 roku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2006 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 13 kwietnia 2006 roku zarządził o wezwaniu Z.O. do uiszczenia wpisu od skargi, który ustalił na kwotę 300 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 25 kwietnia 2006 roku Z. O. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2006 roku, sygn. akt II OZ 662/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2006 roku. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak było podstaw do wydania w zarządzenia sprawie ustalenia wysokości wpisu; należało jedynie wezwać stronę do wykonania zarządzenia z dnia 18 lipca 2005 roku pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu.
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 26 lipca 2006 roku zarządził wezwanie skarżącego do wykonania ciążącego na nim obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi tj. jak w zarządzeniu z dnia 18 lipca 2005 roku.
Z. O. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że skoro w zarządzeniu z dnia 13 kwietnia 2006 roku nie został wezwany do uiszczenia wpisu, to znaczy, że odstąpiono od jego uiszczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, powołując się na art. 194 § 1 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. - stwierdził, iż nie przysługuje zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu skarżącego do wykonania innego zarządzenia. Zarządzenie to nie zostało bowiem wymienione w art. 194 § 1 p. p. s. a. ani w innym przepisie ustawy. Zarządzenie to nie podlega także zaskarżeniu na podstawie art. 227 § 1 w związku z art. 220 § 1 p. p. s. a.
Zaskarżone zarządzenie stanowi czynność materialno – techniczną wynikającą z prawomocnego zakończenia postępowania, w którym doszło do oddalenia zażalenia.
Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłe w niniejszej sprawie są prawomocne i nie podlegają zaskarżeniu. Z mocy art. 170 p. p. s. a. wiążą strony i sąd, który je wydał oraz inne sądy.
W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału prawidłowo zarządził wezwanie skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 18 lipca 2005 roku. Czynność ta nie stanowi jednak zarządzenia wymienionego w art. 227 § 1 p. p. s. a. i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu. Fakt mylnego pouczenia w tej kwestii nie ma znaczenia.
Podstawę rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowi art. 194 § 1 a contrario w związku z art. 198 p. p. s. a.
W zażaleniu na powyższe Z. O. poniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie z dnia 13 kwietnia 2006 roku i wskazał, że brak było podstaw do wydania zarządzenia w sprawie ustalenia wysokości wpisu. Skoro zatem zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2006 roku skarżący nie został wezwany do uiszczenia wpisu, to należy uznać, iż odstąpiono od jego uiszczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p. p. s. a. - zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
W niniejszej sprawie Z. O. skorzystał z możliwości zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lipca 2005 roku w przedmiocie ustalenia obowiązku i wysokości wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2006 roku, sygn. akt II OZ 252/06 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2005 roku stało się zatem prawomocne i brak jest podstaw prawnych do dalszego podważania jego zasadności. Wobec tego określony w tym zarządzeniu obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, jak i jego wysokość, nie mogą być ponownie kwestionowane prze stronę.
Na powyższą okoliczność zwrócił już uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 czerwca 2006 roku. A mianowicie, uchylając zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2006 rok Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie wskazał, że należało wezwać skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 18 lipca 2005 roku pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu.
W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału mógł jedynie wydać zarządzenie o wezwaniu skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 18 lipca 2005 roku w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi - i tak też uczynił zarządzeniem z dnia 26 lipca 2006 roku.
Z tych względów zarządzenie z dnia 26 lipca 2006 roku nie stanowi zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 p. p. s. a., a tym samym nie podlega dyspozycji tegoż przepisu. Przedmiotem zarządzenia z dnia 26 lipca 2006 roku jest jedynie wezwanie skarżącego do wykonania nałożonego już prawomocnie obowiązku / zarządzeniem z dnia 18 lipca 2005 roku /.
Konkludując, na zaskarżone zarządzenie nie przysługuje zażalenie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił wniesione przez skarżącego zażalenie jako niedopuszczalne.
Z uwagi na zarzuty Z. O. należy stwierdzić, że zarządzenie z dnia 13 kwietnia 2006 roku, na które powołuje się skarżący, zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2006 roku. To zaś oznacza, iż wydanie przedmiotowego zarządzenia i jego treść pozostaje bez wpływu na obowiązek skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Obowiązek ten – jak wyżej wskazano – określony został w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2005 roku. Z tej też przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2006 roku stwierdził, że brak było podstaw do ponownego wydania zarządzenia w sprawie ustalenia wysokości wpisu. Zarzuty Z. O. wynikają z niezrozumienia motywów tegoż postanowienia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.