Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 293/15 Przewodniczący Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pisma J. K. z dnia 4 czerwca 2018 r. i 5 lipca 2018 r.
W zażaleniu wywiedzionym od ww. zarządzenia J. K. zarzucił naruszenie art. 45 § 5 Konstytucji, art. 231 § 1 i art. 233 § 1 Kodeksu karnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione zarzuty są chybione.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uczynił zadość zasadniczemu obowiązkowi procesowemu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jakim jest sprecyzowanie treści pisma z dnia 4 czerwca 2018 r. i 5 lipca 2018 r., pomimo uprzedniego wezwania w tym zakresie, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pisma te zawierały wzajemnie wykluczające się wnioski procesowe, które nie pozwalały na jednoznaczne odczytanie treści tych pism (art. 46 § 1 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Od spełnienia wymogu formalnego, przewidzianego w powołanym powyżej przepisie, uzależniona jest skuteczność pisma.
Mając na uwadze, że wcześniej wezwano stronę w celu uzupełnienia przedmiotowego braku, a to w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a, a strona z wezwania się nie wywiązała, Sąd I instancji słusznie uznał, że pisma skarżącego z dnia 4 czerwca 2018 r. i 5 lipca 2018 r. należało pozostawić bez rozpoznania.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.