Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 1151/12

Metryka

Wydany
8 stycznia 2013 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak
Rozpoznanie
w dniu 8 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.D. i B.D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2012 roku sygn. akt II SAB/Wr 65/11 wzywające Z.D. i B.D. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2012 roku sygn. akt II SAB/Wr 65/11 o pozostawieniu pisma z dnia 2lipca 2012 roku bez rozpoznania
Sprawa
w sprawie ze skargi Z.D. i B.D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2011 roku sygn. akt II SAB/Wr 18/11 na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Złotoryi w przedmiocie kontroli przestrzegania przepisów prawa budowlanego przy użytkowaniu obiektów budowlanych

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał Z.D. i B.D. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2012 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Skarżący złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. Podnieśli, że stosownie do treści art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") "Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania... wolne jest od wpisu". W związku z tym, zaskarżone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu powinno podlegać uchyleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismo jest zażaleniem, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Wnoszący zażalenie nie są zwolnieni z obowiązku uiszczania kosztów sądowych czy to na podstawie przepisów ustawy czy też na podstawie orzeczenia sądu.

Prawidłowo również ustalona została wysokość wpisu. Co prawda w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazano wysokości wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, niemniej jednak Rada Ministrów była upoważniona jedynie do określenia wysokości wpisów. Oznacza to, że brak stosownej regulacji w tym akcie prawnym nie może przesądzać o braku obowiązku uiszczenia takiego wpisu. Obowiązek ten jasno bowiem wynika z przepisów rangi ustawowej, w szczególności art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jego wysokość zaś można określić na podstawie art. 233 p.p.s.a., przyjmując w tym przypadku, że powinien on być wpisem minimalnym przewidzianym przez ustawę - 100 zł. Tym bardziej, że właśnie taką wysokość wpisu ustawodawca przewidział dla zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Analogiczne potraktowanie zarządzenia przewodniczącego z postanowieniem wojewódzkiego sądu administracyjnego co do kwestii fiskalnych wpisuje się w konwencję uregulowań prawnych dotyczących zarządzenia przewodniczącego przyjętych na gruncie p.p.s.a. W tym względzie wskazać trzeba na art. 167 p.p.s.a., który stanowi, że przepisy działu III rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego oraz art. 198 p.p.s.a. nakazującego odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego przepisów działu IV rozdziału 2 “zażalenie". Dlatego też, wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu było działaniem prawidłowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 42/11, LEX nr 1071318).

Podnoszone w zażaleniu argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 4 p.p.s.a., zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Z kolei stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że jedynie zażalenia na postanowienia o odrzuceniu bądź zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia czy skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, nie podlegają obowiązkowi uiszczenia wpisu. W niniejszej zaś sprawie pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 2 lipca 2012 r. wobec braku wskazania, czego powyższe pismo dotyczy. Brak więc było podstaw do zastosowania powołanego w zażaleniu przepisu art. 220 § 4 p.p.s.a.

Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.