Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie zażaleniowe.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie warunków zabudowy, a postanowienie to jest prawomocne od dnia [...] października 2015 r. Sprawa została zatem zakończona, a obecne rozpoznawanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. jest bezprzedmiotowe.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł A.W. podnosząc, że nie może zgodzić się z bezprzedmiotowością postępowania wobec stosowanych "sztuczek prawnych, na które zwykły obywatel nie może odpowiedzieć". Wskazał, że całe postępowanie jest dla niego krzywdzące i Sąd I instancji działa na jego szkodę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 195 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Skoro postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2015 r. o odrzuceniu skargi A. W. jest prawomocne, to sprawa sądowoadministracyjna została zakończona. Zatem postanowienie od którego zostało wniesiono zażalenie, utraciło byt prawny.
Z tej przyczyny prawidłowo Sąd I instancji uznał, że postępowanie zażaleniowe w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Natomiast skarżący w treści zażalenia nie wskazał żadnych konkretnych zarzutów i argumentów, poza ogólnikową polemiką z tokiem postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie, która nie ma wpływu na zasadność orzeczenia Sądu I instancji.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.