Uzasadnienie
Sygn. akt IV SA/Po [...]
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2017r. umorzono postępowanie z wniosku A. W. w przedmiocie prawa pomocy.
W dniu 3 lipca 201 7r. Sprzeciw na powyższe postanowienie wniósł A. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako Ppsa), wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony podlega rozpoznaniu na nowo. Jednakże przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy (art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art.258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Należy wskazać, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie może być wydane na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został oparty na tych samych podstawach co wydane już prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie rozstrzygany był już wniosek skarżącego dotyczący przyznania prawa pomocy (postanowienie z dnia 16 lutego 2016r., postanowienie z dnia 23 sierpnia 2016r.). Porównanie poprzedniego oświadczenia majątkowego z aktualnie składanym wnioskiem, ujawnia brak podstaw faktycznych dla przyjęcia stanowiska, że przyczyną wystąpienia przez skarżącego z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy jest pogorszenie się jego sytuacji majątkowej. Nadto należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 29 maja 2015r. Sąd odrzucił skargę A. W..
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.